Baillie Gifford: Opkomende markten ontgroeien oude imago
Jarenlang kregen opkomende markten een verouderd label opgeplakt: hogere groei, maar een hoger risico, kwetsbaarder en ook nog eens cyclischer. Het was een nuttige plek om tijdelijk in te beleggen wanneer de wereldwijde groei versnelde, maar een segment om te mijden als het risicosentiment weer omsloeg.
'Die versie van opkomende markten raakt steeds verder achterhaald,' zegt Qian Zhang van Baillie Gifford. 'Veel opkomende economieën zijn macro-economisch weerbaar en de thuishaven van bedrijven die cruciaal zijn bij het oplossen van twee van de grootste tekorten ter wereld: in hardware en grondstoffen.'
De beleggingscategorie is veranderd, en hetzelfde geldt ook voor de macro-economische omgeving. Veel opkomende economieën gingen deze periode van wereldwijde onrust in met sterkere externe balansen, geloofwaardigere centrale banken en gezondere overheidsfinanciën dan beleggers vaak veronderstellen. Dat maakt opkomende markten niet immuun voor schokken, maar het zorgt er wel voor dat het oude beeld van de ‘kwetsbare opkomende markten’ steeds meer achterhaald raakt.
Beleggen in opkomende markten draait tegenwoordig niet langer om slecht geleide staatsbanken, doorsnee producenten van consumentengoederen of grondstoffenbedrijven die wachten op de volgende Chinese stimuleringsronde. De beleggingscategorie omvat inmiddels enkele van de bedrijven die centraal staan in de grootste economische knelpunten ter wereld: rekenkracht, geheugen- en chiptechnologie, batterijen, energievoorziening, cruciale metalen, digitale infrastructuur en geavanceerde productie.
Dat is van belang, omdat de huidige situatie niet alleen draait om turbulentie in het Amerikaanse beleid, een zwakkere dollar of een verschuivende geopolitieke achtergrond. Die factoren kunnen opkomende markten opnieuw onder de aandacht brengen. Maar de echte beleggingscase rust op iets duurzamers: sterkere macro-economische weerbaarheid in veel opkomende economieën, en bestendigere groei van bedrijven uit opkomende markten dan de huidige waarderingen suggereren. Volgens Zhang hebben beleggers daarom een nieuwe blik nodig.
De economie van knelpunten
De eenvoudigste manier om de kans te begrijpen is deze: bedrijven uit opkomende markten zijn cruciaal bij het oplossen van twee van de grootste tekorten ter wereld: hardware en grondstoffen.
Kijk naar Azië. Taiwan en Zuid-Korea vormen het hart van het ecosysteem voor halfgeleiders. TSMC is niet een ‘opkomende markten’-versie van een chipproducent; het is dé chipproducent. Samsung Electronics en SK Hynix maken niet alleen geheugenchips die op bulkgoederen lijken; zij ontwikkelen zich tot strategische leveranciers voor een wereld die AI-infrastructuur niet snel genoeg kan uitbouwen. Naar verwachting zullen deze twee bedrijven volgend jaar de grootste operationele winsten realiseren van alle bedrijven waar ook ter wereld.
De fysieke laag van AI wordt voor een groot deel in Azië gebouwd, maar tekorten worden niet alleen gemeten in rekencapaciteit of computertokens. Ze worden ook gemeten in megawatts en tonnen. Datacenters hebben stroom nodig, elektrificatie vereist koper, infrastructuur vraagt om staal. Opkomende economieën zelf hebben meer energie nodig naarmate zij zich verder ontwikkelen. En waar bevinden zich de beste, goedkoopste en meest efficiënte producenten van deze grondstoffen? Onevenredig vaak in opkomende markten.
Dit is de economie van knelpunten, stelt Zhang. Opkomende markten zijn niet langer slechts een afgeleide van mondiale economische groei. In veel gevallen beschikken opkomende markten over de fysieke bouwstenen die de wereld nodig heeft om verder te groeien, en bepalen zij daarmee vaker de richting van die groei.
Buiten de schijnwerpers
In opkomende markten zijn de schijnwerpers momenteel sterk gericht op met name Taiwan, Zuid-Korea en de hardware-keten rond AI. Maar dat is niet het volledige verhaal. Veel grote opkomende economieën beschikken over binnenlandse groeimotoren die grotendeels los staan van de Amerikaanse AI-boom.
China is het voor de hand liggende voorbeeld. Het beschikt over precies de ingrediënten die beleggers elders waarderen: een overvloed aan technisch talent, diepgewortelde concurrentievoordelen in de maakindustrie, leiderschap in groene technologie, geavanceerde consumentenplatforms en een eigen, wereldwijd concurrerende AI-infrastructuur. Deze capaciteiten zijn opgebouwd onder beperkingen op chips en handelsrestricties, wat de innovatie alleen maar heeft aangescherpt.
Daarnaast zijn er binnen opkomende markten bredere binnenlandse groeikansen die niet zomaar een afgeleide zijn van de Amerikaanse investeringsgolf in AI. De financiële inclusie, digitale infrastructuur en stijgende gezinsinkomens in India blijven krachtige langetermijnfactoren.
De penetratie van e-commerce in Latijns-Amerika ligt ver onder die in de Verenigde Staten, maar neemt gestaag toe. Bedrijven als MercadoLibre bouwen de infrastructuur voor handel, logistiek en betalingen in een enorme regio die nog altijd weinig ontwikkeld is.
Zuidoost-Azië combineert demografische voordelen, verstedelijking en diversificatie van toeleveringsketens. Sommige bedrijven uit opkomende markten zullen uitgroeien tot wereldleiders. Andere worden lokale kampioenen in economieën die nog in een vroeg stadium van modernisering zitten. Beide categorieën kunnen aantrekkelijke beleggingskansen bieden.
Twee keer de groei, voor de helft van de waardering
Ondanks alle opwinding en de sterk verbeterde rendementen van het afgelopen jaar, blijven allocaties naar en kapitaalstromen richting opkomende markten laag. Veel beleggers houden nog vast aan het achterhaalde narratief: de vastgoedcrisis in China, schokken in lokale valuta’s, geopolitieke spanningen, jarenlange dominantie van Amerikaanse aandelen en het klassieke beeld van ‘kwetsbare opkomende markten’.
Dit speelt zich af op een moment waarop de verwachte winstgroei voor de MSCI Emerging Markets index voor volgend jaar bijna twee keer zo hoog ligt als die van MSCI USA Index, terwijl de koers-winstverhouding op basis van verwachte winsten ongeveer de helft bedraagt. Simpel gezegd: twee keer de groei, voor de helft van de prijs.
Dit alles betekent niet dat beleggers blind in opkomende markten moeten stappen, stelt Zhang. Het blijft een beleggingscategorie die minder draait om comfort en meer om het benutten van langetermijnkansen. Vanwege de ontwikkelingsfase van deze opkomende economieën zijn veel regels van beleggen in ontwikkelde markten niet noodzakelijk van toepassing. Beleggen in opkomende markten is een specialistische discipline.
Beleggers doen er goed aan een zorgvuldig samengestelde portefeuille op te bouwen met uiteenlopende posities die elk om verschillende redenen kunnen renderen, en dat een lange periode kunnen volhouden.
Volgens Zhang is dit bij uitstek een beleggingscategorie waarin actief beheer het verschil maakt. Opkomende markten zijn verschoven van belofte naar bewezen resultaat. Toch prijst de markt veel van dat bewijs nog steeds in als tijdelijk. Juist daarin ziet Zhang de kans.
