T. Rowe Price: Hoge olieprijzen gaan weer dalen

T. Rowe Price: Hoge olieprijzen gaan weer dalen

Commodities
olie (2).jpg
  • Hoge olieprijzen zijn uiteindelijk de remedie voor hoge olieprijzen, omdat prijsstijgingen leiden tot aanbodontwikkelingen die de markt weer in evenwicht zullen brengen.
  • De voortdurende efficiëntieverbetering in de energiesector zullen de productiekosten waarschijnlijk doen dalen, wat erop wijst dat olie en andere grondstoffen op de lange termijn nog altijd in een bearmarkt zitten.
  • T. Rowe Price is voorzichtig ten aanzien van energie- en mijnbouwaandelen, maar de langetermijnvooruitzichten in de gespecialiseerde chemie en de papierverpakkingsindustrie lijken gunstig.
De stijging van de olieprijzen heeft een sterke rally in de energieaandelen aangewakkerd en bijgedragen tot de inflatoire druk op zowel de consumentenprijzen als de productiekosten. Hoewel Shinwoo Kim, Portfolio Manager, Global Natural Resources Equity Strategy bij T. Rowe Price, verwacht dat de olieprijzen in het komende kwartaal of de komende twee maanden verder zullen stijgen, maar hij blijft ervan overtuigd dat grondstoffen nog altijd in een bearmarkt zitten.
 
Het verhaal is bekend. De prijzen van ruwe olie en andere grondstoffen hebben de neiging om bij een negatieve vraagschok aan de onderkant door te schieten om de productie te ontmoedigen, en dan tijdelijk weer op te veren tot kunstmatig hoge niveaus wanneer de vraag zich herstelt om een aanbodreactie te stimuleren en de markt weer in evenwicht te brengen. Zelfs bij een wereldwijd economisch herstel is het onwaarschijnlijk dat de hogere olieprijzen lang zullen aanhouden. Zij zouden ergens volgend jaar moeten terugkeren naar een normaal niveau.
 
"Energieproducenten hebben meer tijd nodig om hun afgebouwde productie weer op te voeren en werknemers aan te stellen nadat de olieprijs in de afgelopen vijf jaar twee keer is ingestort."
 
Shinwoo Kim, Portfolio Manager, Global Natural Resources Equity Strategy
 
Verdere stijging olieprijzen op korte termijn?
 
Kim gelooft niet dat de fundamentele factoren een langdurige haussemarkt voor olie ondersteunen, maar hij ziet wel de mogelijkheid dat de prijzen voor ruwe olie op korte termijn hoog blijven. Hoewel de WTI-olieprijs gestegen is tot een niveau dat voldoende zou moeten zijn om het aanbod aan te zwengelen en de markt in evenwicht te brengen, hebben de energieproducenten meer tijd nodig om hun afgebouwde productie weer op te voeren en personeel in dienst te nemen na twee instortingen van de olieprijs in de afgelopen vijf jaar. 
 
Tegelijkertijd dreigt de recentelijk gestegen gasprijs de vraag naar ruwe olie als alternatieve grondstof voor elektriciteitsopwekking en industriële toepassingen te stimuleren. De gasprijs kan nog verder worden opgedreven als de koude temperaturen op het noordelijk halfrond de vraag naar verwarming aanwakkeren. Daarmee zal de vraag naar olie als alternatieve brandstof verder toenemen.
 
Maar Kim ziet de opleving van de Aziatische en Europese aardgasprijzen niet als een gevolg van een structurele verandering op deze grondstoffenmarkt. Naarmate de vraag naar verwarming in de lente afneemt en een aantal van de tijdelijke factoren die de aardgasmarkt krapper hebben gemaakt, beginnen af te zwakken, verwacht hij dat de voorraadniveaus zich zullen herstellen en de prijzen normaliseren, waardoor de aantrekkingskracht van ruwe aardolie als vervangingsbrandstof zal afnemen.
 
Nieuw evenwicht na een ongekende schok
 
Het herstel van de olieproductie is achtergebleven bij het sterke herstel van de vraag naar ruwe olie, waardoor de WTI-prijzen op een niveau zijn gekomen dat de energiesector ertoe zou moeten aanzetten om meer olie te produceren. 
 
De vraag is of de reactie aan de aanbodzijde voldoende zal zijn. Het verhaal doet de ronde dat de beperkte kapitaaldiscipline van de Amerikaanse schalieolie-producenten en de mogelijke desinvestering in de olie- en gasontwikkeling door ESG-zorgen hebben bijgedragen tot de hogere olieprijzen en deze in stand kunnen houden. Er zijn daarnaast ook aanwijzingen dat het bekende patroon zichtbaar wordt van olieprijzen en productieniveaus die eerst naar beneden en dan naar boven schieten als reactie op een extreme marktontwrichting. 
 
Kim ziet dat het aantal boorplatforms in de VS vanaf het dieptepunt in een vergelijkbaar tempo is gestegen als in 2016 en 2017, toen de booractiviteit begon op te krabbelen uit een neerwaartse cyclus, die werd aangedreven door de stijgende koolwaterstofproductie uit schalie en het besluit van de OPEC om het aanbod niet te beperken. 
 
Toegegeven, het recente herstel van het aantal Amerikaanse olieplatforms heeft zich voorgedaan vanaf een lagere basis. Maar toch meent Kim dat de markt niet ten volle beseft welke enorme vooruitgang de sector de voorbije drie jaar heeft geboekt door meer olie en gas te produceren met minder boorplatforms.
 
Volgens hem heeft het aantal Amerikaanse olieplatforms zich al hersteld tot niveaus die uiteindelijk ten minste de extra productie zouden moeten genereren die nodig is om het gat te dichten dat is ontstaan door de typische groei van de vraag en de afname van de productie van bestaande putten.
 
In de toekomst zal het tempo van de efficiëntieverbeteringen in Amerikaanse schalieolie-industrie wellicht vertragen ten opzichte van het snelle tempo van de afgelopen zeven tot tien jaar. Maar er is waarschijnlijk nog veel ruimte voor vooruitgang. En de potentiële productiviteitswinsten beperken zich niet tot de Amerikaanse schalieolie-productie. De kosten van offshore- en diepwaterolie- en -gasproductie zijn ook aanzienlijk gedaald. 
 
Beleggingskansen
 
Kim is positief over de chemische sector omdat hij op lange termijn zal profiteren van de lagere grondstofprijzen. De beleggingen in bedrijven die zich op verven en andere coatingproducten toeleggen, lijken potentieel aantrekkelijk. Historisch gezien hebben deze bedrijven hun marges kunnen beschermen door de stijgende inputkosten door te berekenen aan de klanten en vervolgens een deel van deze prijswinsten te behouden toen de olieprijzen uiteindelijk daalden. 
 
Kim verkiest ook investeringen in sectoren waar een stijgende kostencurve de grondstoffenprijzen kan opdrijven, wat de winstmarges van de producenten kan verbeteren. In de komende drie tot vijf jaar verwacht Kim bijvoorbeeld dat de groei van de vraag in verband met online-winkelen en de toenemende vervanging van papier door plastic verpakkingen een ruggensteun zal zijn voor kartonproducenten.