Toch is het beeld dubbel: waarderingen zijn hoog, maar de winstverwachtingen stijgen uitzonderlijk hard. Volgens Duncan Lamont van Schroders vraagt dat om selectiviteit, zeker nu zorgen over stagflatie terugkeren.

Sterke winstgroei als fundament

Wereldwijde aandelen zijn halverwege 2026 hooggewaardeerd, maar niet zonder reden. De belangrijkste onderliggende kracht is de opvallend sterke winstgroei die analisten voor de komende jaren verwachten. Dat maakt het marktbeeld minder eenduidig dan de waarderingen alleen suggereren. Beleggers betalen veel voor aandelen, maar krijgen daar in veel regio’s ook een winstcyclus voor terug die steeds krachtiger oogt.

Verbreding in de VS, concentratie in opkomende markten

De rotatie binnen aandelenmarkten is duidelijk zichtbaar. Amerikaanse smallcaps staan dit jaar op een plus van 23%, opkomende markten op 24% en Japan op 16%. Daarmee hebben juist delen van de markt die jarenlang minder in de schijnwerpers stonden, een sterke comeback gemaakt. In de Verenigde Staten is de markt bovendien breder geworden. De Magnificent 7 - Nvidia, Apple, Alphabet, Microsoft, Amazon, Meta Platforms en Tesla - hebben gezamenlijk dit jaar 0% rendement opgeleverd, terwijl de Amerikaanse markt zonder deze zeven aandelen 15% is gestegen.

Dat is een belangrijke verandering ten opzichte van de afgelopen jaren, waarin de Amerikaanse beurs sterk werd gedomineerd door een handvol megacaps. De verbreding wijst erop dat beleggers opnieuw kansen zoeken buiten de bekende technologiereuzen. Dat geldt vooral voor kleinere bedrijven, die gevoelig zijn voor het binnenlandse economische klimaat en vaak harder kunnen herstellen wanneer vertrouwen terugkeert.

Bij opkomende markten is het beeld minder breed. De indexrendementen zijn sterk, maar de winst is zeer geconcentreerd. Meer dan 80% van de bedrijven in opkomende markten heeft dit jaar slechter gepresteerd dan de index. De verklaring ligt vooral bij de dominante rol van Koreaanse en Taiwanese chipbedrijven. Zij profiteren van de wereldwijde vraag naar halfgeleiders en AI-gerelateerde hardware, maar maskeren tegelijk zwakte elders in de regio. Tegelijkertijd zijn de winstverwachtingen in de opkomende markten verder naar boven bijgesteld, waarover later meer.

Bullmarkt in winstverwachtingen

De belangrijkste steun onder aandelen komt van de winstverwachtingen. Schroders spreekt van een bullmarkt in winstgevendheid. Vooral opkomende markten springen eruit. Voor 2026 wordt daar een winstgroei van meer dan 60% verwacht, gevolgd door nog eens 23% in 2027. Ook de Verenigde Staten laten een krachtig beeld zien, met een verwachte winstgroei van 24% in 2026 en 19% in 2027. Dat verklaart waarom aandelenmarkten ondanks hoge waarderingen steun blijven vinden.

Tegelijkertijd is voorzichtigheid geboden. De meeste waarderingsmaatstaven in de meeste markten bevinden zich dicht bij de bovenkant van hun bandbreedte van de afgelopen twintig jaar. Dat betekent dat veel goed nieuws al is ingeprijsd. Wanneer de hoge winstverwachtingen niet worden waargemaakt, kan de correctie fors zijn.

Tactische positionering bij stagflatiezorgen

Voor beleggers die zich zorgen maken over stagflatie - een combinatie van lage groei en hoge inflatie - noemt Schroders een aantal tactische richtingen. Value- en kwaliteitsaandelen kunnen dan aantrekkelijker worden, net als bedrijven met conservatieve investeringsstrategieën. Ook energieaandelen en defensieve sectoren zoals gezondheidszorg, nutsbedrijven en producenten van dagelijkse consumentengoederen passen beter bij zo’n omgeving.

Conclusie: selectiviteit is doorslaggevend

De conclusie is dat aandelenbeleggers niet simpelweg kunnen kiezen tussen duur of goedkoop. De markt is duur, maar de winstgroei is uitzonderlijk sterk. De rally is op sommige plekken breder geworden, maar in andere segmenten juist geconcentreerder. Wie in dit klimaat wil profiteren, moet volgens Schroders vooral kijken naar waar winstgroei duurzaam is, waar waarderingen nog ruimte laten en welke delen van de markt bestand zijn tegen een mogelijk stagflatiescenario.