Schroders: Uiteenlopende begrotingsrisico’s eurolanden bieden kansen

October 22, 2026

Europese staatsobligaties leveren weer een aantrekkelijk inkomen op, maar de risico’s lopen per land steeds verder uiteen. Nu de ECB haar obligatiebezit afbouwt, wegen beleggers begrotingstekorten en politieke onzekerheid zwaarder mee.

Volgens Schroders vergroot dat het belang van een actieve aanpak: selecteren waar de rente voldoende compensatie biedt voor het risico. Frankrijk laat zien waarom die selectie belangrijker wordt. Het grote begrotingstekort en het versnipperde parlement maken het moeilijk om geloofwaardige maatregelen af te spreken en uit te voeren. De extra rente die beleggers verlangen, reageert daardoor sterk op begrotingsplannen, verkiezingen en andere politieke ontwikkelingen.

Rente-inkomsten bieden weer een basis

Het rendement op Europese staatsobligaties ligt inmiddels ruim boven de langetermijninflatie die financiële markten verwachten. Dat is een omslag ten opzichte van het afgelopen decennium, toen het verwachte rendement na inflatie vaak sterk negatief was. Bovendien zijn de rendementen op staatsobligatie-indices in euro inmiddels grofweg vergelijkbaar met die van investment-gradebedrijfsobligaties in euro.

Voor het eerst sinds de financiële crisis ligt de reële rente, dus na aftrek van verwachte inflatie, ook boven de verwachte reële economische groei op lange termijn in de eurozone. Volgens Schroders geeft dat beleggers een aantrekkelijker vertrekpunt. Zij hoeven voor hun rendement minder te vertrouwen op koerswinsten door dalende rentes.

De ECB maakt plaats voor kritischere kopers

De hogere obligatierentes weerspiegelen deels de doorgevoerde en verwachte renteverhogingen van de ECB. Maar ook de afbouw van haar obligatieportefeuille speelt mee. De centrale bank herbelegt aflossingen niet meer volledig en trekt zich daarmee geleidelijk terug als grote koper die relatief weinig op de prijs let.

Sinds deze afbouw in 2023 begon, nemen private beleggers een groter deel van de nieuwe staatsleningen op. Zij vergelijken rendementen en risico’s tussen markten en verlangen voldoende vergoeding voor hun belegging.

Volgens Schroders ontstaat daardoor een markt die scherper onderscheid maakt tussen landen. Spanje en Frankrijk illustreren dat: de Spaanse overheidsfinanciën verbeteren, terwijl Frankrijk een moeilijker traject doorloopt.

Begrotingen en politiek vergroten de verschillen

Die strengere beoordeling komt op een lastig moment. In veel landen ligt de effectieve rente op de overheidsschuld volgens Schroders al boven de economische groei. Zonder begrotingsmaatregelen kan de schuld ten opzichte van de economie daardoor verder oplopen.

Tegelijk stijgen de uitgaven aan pensioenen, zorg en defensie. De ruimte om daarop te reageren verschilt sterk. Landen hebben uiteenlopende schulden, begrotingssaldi, groeivooruitzichten en momenten waarop zij schulden moeten herfinancieren. Ook de politieke mogelijkheden om belastingen te verhogen of uitgaven te beperken verschillen.

De verkiezingskalender kan die verschillen verder uitvergroten. Schroders wijst op verkiezingen in Spanje eind november en in Frankrijk, Italië en Griekenland in 2027. Verkiezingsbeloften kunnen botsen met de begrotingsruimte. Vervolgens moeten coalitieafspraken en begrotingen uitwijzen welke aanpassingen politiek haalbaar zijn.

Markten kunnen begrotingsrisico’s aanvankelijk onderschatten en later scherp reageren. Omgekeerd kan politieke onrust de risico-opslag verder opdrijven dan de economische situatie rechtvaardigt.

Actief selecteren waar de vergoeding past

Schroders combineert daarom landenonderzoek met verschillende scenario’s voor groei, inflatie, rente- en begrotingsbeleid. De uitkomsten worden afgezet tegen wat al in de obligatiekoersen zit.

Zo wil de vermogensbeheerder onderscheid maken tussen een blijvende verslechtering van de overheidsfinanciën en tijdelijke onrust. Het doel is niet iedere politieke ontwikkeling te voorspellen, maar risico te nemen waar de verwachte vergoeding het aantrekkelijkst is. De hogere rente biedt daarbij een basis aan inkomsten; verschillen tussen landen kunnen extra rendement opleveren.