eToro: De Amerikaanse chipdroom is groter dan Elon Musk
Geschreven door eToro-marktanalist Jean-Paul van Oudheusden
Toen Elon Musk drie maanden geleden zijn plannen voor een zogeheten Terafab presenteerde, reageerden veel beleggers sceptisch. Dat is begrijpelijk, gezien zijn geschiedenis van ambitieuze projecten en optimistische tijdschema's.
Nu de beursgang van SpaceX succesvol is verlopen en tientallen miljarden dollars heeft opgeleverd, lijkt de financiering van zulke plannen in ieder geval een stuk realistischer geworden.
Voor beleggers in het datacenter- en AI-thema is de ambitie van de Verenigde Staten op het gebied van geavanceerde chipproductie in het algemeen echter belangrijker dan het eventuele succes van de Terafab in het bijzonder.
Van energie-onafhankelijkheid naar chip-onafhankelijkheid
De historische parallel met het opzetten van lokale energieproductie is intrigerend. In 2010 leek het onrealistisch dat de Verenigde Staten grotendeels onafhankelijk zouden worden van geïmporteerde olie.
Dankzij de schalierevolutie groeide het land toch uit tot een van de grootste energieproducenten ter wereld. Wat eerst als een onhaalbaar plan werd gezien, werd uiteindelijk werkelijkheid.
Het maken van chips is weliswaar vele malen complexer dan het produceren van olie, maar de ontwikkeling is vergelijkbaar. Zodra Washington een sector als strategisch belangrijk bestempelt, speelt niet alleen economische logica een rol. Politieke wil en nationale belangen wegen dan zo zwaar, dat waar er een wil is, ook een weg wordt gevonden.
Chips als de nieuwe olie
De VS maken al jaren duidelijk dat geavanceerde chips veel meer zijn dan een gewoon commercieel product. Ze vormen de basis voor kunstmatige intelligentie, defensiesystemen en technologische innovatie.
Zowel Republikeinse als Democratische regeringen hebben financiering verstrekt, exportbeperkingen ingevoerd en industriebeleid ontwikkeld om de binnenlandse chipproductie te versterken. Alles met het doel om minder afhankelijk te worden van buitenlandse productie.
Tegen die achtergrond lijkt Terafab minder op een losstaand project en meer op een onderdeel van een groter plan. Hetzelfde geldt voor de miljardeninvesteringen in Intel en de uitbreidingsplannen van TSMC en Samsung in de VS.
Individuele projecten kunnen slagen of mislukken, maar bevestigen ondertussen bij elkaar dat de VS vastberaden zijn om een veel groter deel van de wereldwijde chipketen naar eigen bodem te halen.
ASML, ASM en Besi kunnen profiteren van een dure chipwedloop
Voor beleggers in de Nederlandse chipmachinemakers in de AEX Index is de cruciale vraag of deze plannen leiden tot extra productiecapaciteit. Als een fabriek in Taiwan wordt vervangen door een fabriek in Arizona, verandert de locatie, maar niet de vraag naar chipmachines.
Het levert meer op als meerdere regio's tegelijk streven naar meer zelfstandigheid. De Verenigde Staten willen meer chips op eigen bodem produceren. China wil dat ook. Andere regio’s, waaronder Europa, hebben vergelijkbare ambities. Dat vraagt om meer fabrieken, meer machines en meer investeringen. Bedrijven die een belangrijke rol spelen in de wereldwijde chipketen, kunnen daar direct van profiteren.
Fouquet legt de vinger op de zere plek
ASML-topman Christophe Fouquet zei onlangs dat Europa zich eerst moet richten op het creëren van meer vraag naar geavanceerde chips, voordat er massaal wordt geïnvesteerd in nieuwe chipfabrieken. Hij maakt een belangrijk punt. De VS zijn de thuisbasis van bedrijven als NVIDIA, Microsoft, Amazon, Google, OpenAI en xAI.
Een groot deel van de wereldwijde vraag naar geavanceerde rekenkracht komt daar vandaan. Dat maakt het lonend om lokale productie op te zetten. Europa staat voor een andere uitdaging.
Nieuwe chipfabrieken bouwen is mogelijk, maar zonder voldoende lokale vraag wordt het lastiger om zulke investeringen rendabel te maken. Juist daarom is de Amerikaanse chipstrategie sterker dan veel critici denken.
ASML, ASM en Besi voor beleggers
Of Elon Musk zijn plannen voor Terafab uiteindelijk waarmaakt, is niet de belangrijkste vraag. De VS zijn meer dan vastbesloten om een sterkere positie op te bouwen in de volledige keten van geavanceerde chipproductie.
Beleggers die deze ambitie afdoen als onrealistisch maken mogelijk dezelfde fout als tijdens de eerste jaren van de schalierevolutie. Als geopolitieke spanningen ertoe leiden dat meerdere regio's hun eigen chipindustrie opbouwen, dan kan het recente positieve momentum van ASML, ASM en Besi onderdeel blijken van een veel langere trend.
