Schroders: Opkomende markten profiteren van wereldwijde verschuiving

January 16, 2026

Ondanks handelsspanningen, geopolitieke onrust en groeizorgen rond China blijft de wereldeconomie in 2026 opvallend veerkrachtig.

Achter de schermen tekent zich een subtiele maar betekenisvolle verschuiving af: opkomende markten winnen aan aantrekkingskracht, terwijl de Verenigde Staten steeds nadrukkelijker geconfronteerd worden met structurele kwetsbaarheden. Voor obligatiebeleggers opent dat nieuwe kansen, maar ook nieuwe risico’s, stelt Abdallah Guezour, Head of Emerging Markets Debt and Commodities bij Schroders.

Wereldgroei houdt stand, ondanks tegenwind

De mondiale economische activiteit blijft naar verwachting solide in 2026, ondanks aanhoudende onzekerheid over de wereldhandel, geopolitieke spanningen en begrotingsproblemen in meerdere ontwikkelde economieën. Ook de tegenvallende groei in China drukt op het sentiment. Toch zorgen ruime wereldwijde liquiditeit en sterke balansen in de private sector ervoor dat de groei overeind blijft. Dat geldt zelfs nu de arbeidsmarkten in de Verenigde Staten en Europa tekenen van afkoeling vertonen.

Opvallend is de veerkracht van de export uit opkomende markten. Zelfs hogere Amerikaanse importtarieven hebben die niet wezenlijk ondermijnd. Daardoor blijven de groeiverschillen tussen opkomende markten en de VS op een niveau dat historisch gezien voldoende is om kapitaalstromen richting opkomende markten aan te trekken.

Inflatie onder controle in opkomende markten

De inflatie blijft in de meeste opkomende economieën gematigd. Lagere voedsel- en energieprijzen, gecombineerd met de voortdurende ‘export van deflatie’ vanuit China, houden de prijsdruk beperkt. Daardoor lijken de beleidsrentes in veel opkomende markten aan de hoge kant. Dat schept ruimte voor verdere monetaire versoepeling in 2026.

In de VS ligt dat anders. Daar kan de inflatie hardnekkiger blijken, mede door de vertraagde doorwerking van importtarieven en een ruim begrotings- en monetair beleid. Die combinatie zou de geloofwaardigheid van de huidige renteverlagingencyclus van de Federal Reserve onder druk kunnen zetten.

Ruime liquiditeit, maar andere accenten

De mondiale financiële liquiditeit blijft ruim en ondersteunt risicovolle beleggingen. De wereldwijde geldhoeveelheid groeit stevig. In meerdere opkomende markten worden de deviezenreserves weer aangevuld, wat de binnenlandse liquiditeit en externe weerbaarheid versterkt.

Ook schuldpapier uit opkomende markten profiteert van een voorzichtige terugkeer van kapitaalstromen, na jaren van uitstroom. Opvallend genoeg staan deze instromen nog maar aan het begin: internationale beleggers zijn nog altijd onderwogen in deze beleggingscategorie, ondanks de sterke prestaties van de afgelopen drie jaar.

De dollar verliest glans

De structurele kwetsbaarheden van de Amerikaanse dollar worden steeds zichtbaarder. Nu het rentevoordeel afneemt, komt de munt onder druk te staan. Hoewel de dollar in 2025 al is verzwakt en op korte termijn oversold oogt, blijven de reële wisselkoerswaarderingen hoog. Ze weerspiegelen nog onvoldoende de forse Amerikaanse begrotings- en lopende rekeningtekorten.

Daar komt bij dat de dollar steeds afhankelijker wordt van volatiele aandelenbeleggingen in plaats van stabielere obligatiebeleggingen. De recordinstroom in Amerikaanse aandelen in 2025, vooral richting AI-gerelateerde sectoren, vergroot de kwetsbaarheid van de dollar bij een mogelijke beurscorrectie.

Grondstoffen blijven steun bieden

De vooruitzichten voor grondstoffen zijn overwegend positief. De oliemarkt is goed bevoorraad, wat al tot uitdrukking komt in de zwakke prijsontwikkeling. Bij industriële metalen springt koper eruit, nu verstoringen aan de aanbodzijde samenvallen met een toenemende vraag vanuit AI en de energietransitie.

Goud zet zijn gestage opmars voort, gesteund door aankopen van centrale banken en toenemende belangstelling van beleggers die hun beleggingen willen spreiden. Vooralsnog zijn er weinig signalen van oververhitting.

Geopolitiek: risico’s onderschat

Geopolitieke spanningen blijven hoog, maar lijken nauwelijks ingeprijsd. Een mogelijk vredesakkoord in Oekraïne zou een nieuwe ‘risk-on’-reactie kunnen uitlokken, maar een duurzaam en geloofwaardig akkoord blijft onzeker.

Ook Venezuela trekt de aandacht. De machtswisseling en impliciete steun van de VS openen in theorie de deur naar schuldherstructurering met herstelpotentieel. In de praktijk lijkt het pad lang en complex, mede door politieke instabiliteit, veiligheidsrisico’s en het beperkte vooruitzicht op een snelle stijging van de olieproductie.

Wat betekent dit voor beleggers?

Voor obligatiebeleggers blijven tactische longposities in Amerikaanse staatsleningen met langere looptijden verdedigbaar, gezien de verbeterde waarderingen en een afkoelende arbeidsmarkt. Tegelijkertijd vormen structurele begrotingsproblemen en inflatierisico’s een blijvende bedreiging.

De voorkeur van Schroders blijft uitgaan naar schuldpapier uit opkomende markten in lokale valuta. Gunstige inflatiedynamiek, hoge reële rentes en relatief gezonde overheidsfinanciën maken deze categorie aantrekkelijker dan schuld uit ontwikkelde markten. Landen als Brazilië, Mexico, Zuid-Afrika en delen van Centraal-Europa springen eruit.

Selectieve high-yieldleningen in harde valuta bieden eveneens kansen, ondanks krappe spreads. Door verbeterende kredietprofielen en aantrekkelijke inkomsten kan dit segment in 2026 tot positieve verrassingen leiden in Egypte, Argentinië, Angola en Nigeria.