Candriam: Bedrijfswinsten staan centraal

20 oktober 2026

Begin dit jaar rekenden beleggers op circa 60 basispunten aan renteverlagingen door de Fed tot december 2026. Inmiddels verwachten zij juist renteverhogingen, zowel voor eind 2026 als voor eind 2027. De renteverhoging van 25 basispunten in september heeft die omslag versterkt. Daarmee zijn de verwachte kapitaalkosten wel al fors gestegen.

Vooral het tempo van de rentestijging is belangrijk, stelt Nadège Dufossé, Global Head of Multi-Asset bij Candriam. Een snelle stijging drukt de huidige waarde van toekomstige winsten, nog voordat bedrijven hun prestaties kunnen verbeteren. Zelfs hogere winstverwachtingen kunnen die directe druk op waarderingen niet altijd opvangen. Dat bleek de afgelopen weken.

De onderstaande vergelijking laat zien hoe aandelen voorheen reageerden op scherpe stijgingen van de tienjarige Amerikaanse staatsrente. Bij gematigdere renteschokken volgde op de eerste koersdalingen een stevig herstel. Wanneer de rentestijging samenging met krachtige Fed-verkrapping, zoals in 1994, 1999 en 2022, verliep het herstel gemiddeld veel minder gunstig.

Doorslaggevend is het effect op de bedrijfswinsten. Hogere rentes blijven beheersbaar zolang de vraag en de omzet groeien. Maar aanhoudende verkrapping maakt herfinanciering duurder en beïnvloedt investeringen en consumentenbestedingen. Stokken of dalen de winstverwachtingen, dan komt die tegenvaller boven op lagere waarderingen. Een aandelenmarkt die aanvankelijk goedkoper leek, kan daardoor juist minder aantrekkelijk worden.

De markten rekenen al op stevige renteverhogingen. Dat verkleint de kans op verrassingen, maar niet de economische gevolgen als die verhogingen doorgaan. Het basisscenario van Candriam blijft beperkte verdere verkrapping en Amerikaanse groei rond het potentiële niveau.

De Amerikaanse reële rentes zijn sterk gestegen, terwijl de inflatieverwachtingen relatief gematigd blijven. Sterkere economische activiteit en meer investeringsvraag verklaren die stijging deels en ondersteunen de bedrijfsomzetten. Maar ook het grote schuldaanbod en de hogere vergoeding die beleggers voor lange looptijden verlangen, stuwen de rente op. Daar staan niet vanzelf hogere winsten tegenover waarmee bedrijven de duurdere financiering kunnen dragen.

Ook bij een rentepauze van de Fed blijft kapitaal dus duur. De aantrekkingskracht van aandelen hangt af van het vermogen van bedrijven om onder die omstandigheden te blijven groeien. Nieuwe inflatiedruk of een abrupte rentestijging zou die aantrekkingskracht verminderen.

Bedrijven moeten hoge winstverwachtingen waarmaken

Amerikaanse bedrijven investeren steeds breder: naast AI ook in traditionele machines en apparatuur. Tegelijk blijven de consumentenbestedingen groeien. Dat biedt een stevigere basis voor de bedrijfsomzetten.

De gunstige winstverwachtingen reiken bovendien verder dan het komende kwartaal. Analisten rekenen voor 2027 gemiddeld op circa 17% winstgroei voor de S&P 500, 24% voor opkomende markten en 20% voor Japan, tegenover ongeveer 12% voor Europa. Vooral voor Japan en opkomende markten zijn de ramingen recent sterk verhoogd. Die vooruitzichten ondersteunen onze regionale voorkeuren, maar leggen de lat voor bedrijven ook hoog.

Technologie is goed voor een groot deel van de verbeterde winstverwachtingen. De resultaten van de sector wegen daardoor zwaar. Toegezegde AI-investeringen moeten zich vertalen in omzet en kasstromen. Nog hogere investeringsbudgetten stellen beleggers pas echt gerust als duidelijker wordt wat die uitgaven opleveren.

De vooruitzichten die bedrijven afgeven, moeten laten zien of hun marges bestand zijn tegen hogere kosten en of klanten hun bestedingsplannen handhaven. Ook de koersreacties zijn veelzeggend. Als sterke cijfers de aandelenkoersen niet ondersteunen, kan dat betekenen dat beleggers meer verwachten dan bedrijven waarmaken. Doordat een beperkt aantal bedrijven een groot deel van de winstgroei draagt, is er bij de zwaargewichten in de index weinig ruimte voor tegenvallers.

Die afhankelijkheid werkt ook door in de economie. De stijging van het aandelenvermogen, de afgelopen jaren vooral aangejaagd door technologie, heeft Amerikaanse huishoudens geholpen hun consumptie op peil te houden ondanks tragere loongroei en hogere prijzen. Een aanhoudende beurscorrectie kan de bestedingen verzwakken en daarmee de bedrijfsomzetten raken. Bedrijven moeten de winstverwachtingen dus waarmaken om zowel de huidige waarderingen als de verwachte toekomstige vraag te ondersteunen.

Herstel Europese aandelen vraagt om meer steun

Europese aandelen zijn tijdens de recente renteschok al fors gedaald. Historische vergelijkingen wijzen op ruime herstelkansen als verdere verkrapping beperkt blijft. De zwakkere economische vooruitzichten sluiten een krachtig beursherstel vanaf het huidige lage niveau dus niet uit.

Politieke risico’s en begrotingszorgen vormen wel obstakels. Hogere risico-opslagen op staatsobligaties maken financiering duurder, zonder dat daar een sterkere vraag naar producten en diensten tegenover staat. Duitse overheidsuitgaven stimuleren de economie, maar begrotingszorgen elders beperken het regionale effect. Stabielere risico-opslagen en sterkere private vraag zouden de vooruitzichten verbeteren. Voorlopig blijft Candriam neutraal op Europese aandelen en heeft een voorkeur voor Japan en opkomende markten.

De zwakkere Europese groeivooruitzichten ondersteunen ook de voorkeur voor staatsobligaties uit Europese kernlanden met een langere looptijd. Die kunnen tegenwicht bieden aan aandelenverliezen als de regionale groei tegenvalt. Bedrijfsobligaties bieden bij lage risico-opslagen minder ruimte om van sterkere winsten te profiteren, terwijl bedrijven duurder moeten herfinancieren. Candriam blijft selectief en voorzichtig met Amerikaanse high-yieldobligaties, maar positief over obligaties uit opkomende landen in lokale valuta.

Goud blijft onderdeel van de spreiding, al kunnen hogere reële rentes het rendement op korte termijn drukken. Het biedt geen bescherming tegen elke koersdaling op de aandelenmarkt, zeker niet bij een nieuwe renteschok.

Candriam combineert de hogere Amerikaanse aandelenweging daarom met langer lopende staatsobligaties uit Europese kernlanden en een bredere mix van beleggingen die rendement kunnen opleveren. Aanhoudend sterke bedrijfsresultaten zouden het extra risico rechtvaardigen. Zwakkere winstvooruitzichten bij aanhoudende inflatie zouden juist aanleiding zijn om risico af te bouwen.