Schroders: Waarom juist in crisistijd discipline het verschil maakt
Geopolitieke spanningen, oplopende inflatie en grillige markten zetten beleggers steeds vaker onder druk. Maar volgens strateeg Joven Lee van Schroders schuilt het grootste risico niet in de volatiliteit zelf, maar in het loslaten van een consistent beleggingsproces.
Juist in periodes van onzekerheid blijken markten minder voorspelbaar dan veel beleggers aannemen en werkt diversificatie anders dan het leerboek suggereert. Wanneer markten onder druk staan, groeit de verleiding om snel in te grijpen. Scherpe koersbewegingen, geopolitieke schokken en een constante stroom nieuws wekken de indruk dat onmiddellijke actie noodzakelijk is.
Volgens Joven Lee van Schroders schuilt daarin juist het gevaar. Voor fundamentele beleggers draait succesvol beleggen niet om snel reageren, maar om het vasthouden aan een robuust en gedisciplineerd proces.
Markten volgen zelden het verwachte script
In periodes van geopolitieke onrust verwachten beleggers doorgaans een herkenbaar patroon: Amerikaanse staatsobligaties stijgen als veilige haven, grondstoffen lopen op door zorgen over aanbodverstoringen en de dollar wint terrein. Diversificatie zou in theorie moeten functioneren als schokdemper binnen portefeuilles.
Volgens Schroders zijn die aannames echter minder betrouwbaar dan vaak wordt gedacht. De relaties tussen verschillende beleggingscategorieën blijken veel dynamischer en minder voorspelbaar, zeker tijdens crises.
Correlaties - de mate waarin activa gezamenlijk bewegen - verschuiven vaak al ruim voordat de marktonrust een hoogtepunt bereikt. Patronen die in stabiele periodes standhouden, kunnen tijdens crises snel verzwakken of zelfs volledig omslaan.
Dat maakt beleggen volgens Lee eerder een kunst dan een exacte wetenschap. Geen enkele beleggingscategorie gedraagt zich in elke crisis hetzelfde. Of bepaalde beleggingen bescherming bieden, hangt sterk af van de aard van de schok: gaat het vooral om groeivertraging, inflatie of een combinatie van beide?
Zelfs veilige havens gedragen zich grillig
De huidige spanningen in het Midden-Oosten illustreren die dynamiek. Waar goud traditioneel geldt als veilige haven, daalde de goudprijs in maart 2026 juist scherp. Volgens Schroders kwam dat doordat inflatiezorgen zwaarder gingen wegen dan de (geopolitieke) functie van goud als bescherming.
Ook andere klassieke beschermingsmiddelen blijken minder consistent dan vaak wordt aangenomen. Grondstoffen of goud kunnen in sommige crises juist sterker positief correleren met aandelen, waardoor het diversificatievoordeel afneemt op het moment dat beleggers het het hardst nodig hebben.
Dezelfde dynamiek geldt voor staatsobligaties en de dollar. Uit analyses van Schroders van zeven grote geopolitieke gebeurtenissen tussen 2001 en 2025 blijkt dat correlaties tussen beleggingen tijdens verschillende geopolitieke conflicten soms zelfs volledig de andere kant op bewegen. Dat onderstreept volgens Lee dat er geen universeel draaiboek bestaat voor geopolitieke crises.
Geen crisis verloopt hetzelfde
Dat verschil komt doordat elke crisis andere economische gevolgen heeft. Sommige schokken raken vooral de groei, zoals de Europese schuldencrisis van 2011. Andere crises worden gedreven door verstoringen aan de aanbodzijde, zoals de problemen in wereldwijde toeleveringsketens na corona, of door inflatiezorgen, zoals de effecten van Amerikaanse importheffingen. Veel crises bevatten bovendien elementen van al deze factoren tegelijk.
Daardoor kunnen gemiddelden beleggers volgens Schroders op het verkeerde been zetten. Historische patronen geven slechts beperkt houvast, omdat de uitkomsten per gebeurtenis sterk uiteenlopen.
Juist die brede spreiding in mogelijke scenario’s is volgens Lee kenmerkend voor financiële markten. Onzekerheid is daarmee geen uitzondering, maar een structureel onderdeel van beleggen.
Dat correlaties zich telkens anders gedragen, betekent volgens Schroders niet dat diversificatie faalt. Het weerspiegelt vooral hoe complex en veranderlijk de risico’s zijn waarmee beleggers worden geconfronteerd.
Juist daarom blijft discipline cruciaal
Volgens Lee leidt die conclusie tot een ongemakkelijke waarheid: diversificatie blijft essentieel, maar gedraagt zich op korte termijn veel minder voorspelbaar dan veel beleggers verwachten. Correlaties veranderen snel en vaak afhankelijk van de aard van de schok, niet van de beleggingscategorie zelf.
Toch is dat volgens Schroders juist een argument vóór spreiding, niet ertegen. Als relaties tussen beleggingen volledig stabiel en voorspelbaar zouden zijn, konden beleggers eenvoudig inspelen op één uitkomst. Omdat die zekerheid ontbreekt, blijft een breed gespreide portefeuille noodzakelijk.
Daarom is een gedisciplineerd beleggingsproces volgens Lee cruciaal. Pogingen om portefeuilles voortdurend aan te passen aan geopolitieke ontwikkelingen blijken in de praktijk vaak contraproductief. Beleggers lopen het risico bescherming te kopen nadat markten al hebben bewogen, of risico’s af te bouwen nadat de grootste koersdaling al heeft plaatsgevonden - waarmee verliezen feitelijk worden vastgezet.
Een goed beleggingsproces houdt juist rekening met die onzekerheid. Dat betekent niet dat nieuwe informatie moet worden genegeerd, maar wel dat beleggers onderscheid moeten maken tussen fundamentele veranderingen en tijdelijke marktruis.
Volgens Schroders vragen geopolitieke schokken om zorgvuldige analyse, maar zelden om een volledige herziening van de strategie. De momenten waarop beleggers het sterkst geneigd zijn hun proces los te laten, zijn volgens Lee vaak juist de momenten waarop discipline het belangrijkst is.
