Natixis IM: Nieuwe kansen voor de verborgen parels van de aandelenmarkt

November 5, 2026

Na jaren waarin Amerikaanse largecaps de wereldwijde aandelenmarkten domineerden, neemt de aandacht voor alternatieven weer toe.

Wereldwijde small- en midcaps zijn volgens Chris Wallis, CIO en CEO van Vaughan Nelson, onderdeel van Natixis Investment Managers, relatief aantrekkelijk gewaardeerd en bieden een bredere spreiding over bedrijven, sectoren en regio’s.

Daarnaast ziet Wallis structurele veranderingen in de wereldwijde handels- en kapitaalstromen die small- en midcaps op langere termijn kunnen ondersteunen. De volatiliteit die hiermee gepaard gaat, ziet hij als kans om achtergebleven parels op te rapen.

Concentratie megacaps

De Amerikaanse aandelenmarkt vertegenwoordigt momenteel meer dan 64% van de wereldwijde marktkapitalisatie, het hoogste aanhoudende niveau in ruim veertig jaar. Tegelijkertijd zijn wereldwijde indices steeds afhankelijker geworden van een beperkt aantal grote technologiebedrijven. De sterke prestaties van Amerikaanse megacaps, mede dankzij het optimisme rond kunstmatige intelligentie, hebben deze concentratie verder vergroot.

Wereldwijde small- en midcaps bleven de afgelopen vier jaar juist achter. Historisch gezien ziet het beeld er anders uit. Een investering van $10.000 in de MSCI ACWI SMID-index in januari 2001 was eind augustus 2026 gegroeid tot $79.043. Dezelfde investering in de MSCI ACWI, die wereldwijde largecaps vertegenwoordigt, was $62.202 waard. Over deze periode presteerden de small- en midcaps bovendien in 61% van de voortschrijdende perioden van vijf jaar beter dan de largecaps.

Onbekend maakt onbemind

Na de recente achterstand zijn de waarderingen van de small- en midcaps lager. Eind augustus bedroeg de koers-winstverhouding van de wereldwijde small- en midcaps 21,1, tegenover 22,5 voor de largecaps. De koers-kasstroomverhouding bedroeg respectievelijk 12,3 en 15,7. Ook het dividendrendement was met 2,2% hoger dan de 1,7% bij de largecaps. Daar staat tegenover dat de verwachte winstgroei voor de komende drie tot vijf jaar bij de largecaps hoger ligt.

Een ander verschil is de spreiding. De Verenigde Staten waren eind augustus goed voor 64 procent van de wereldwijde largecapindex, tegenover 52% van de wereldwijde small- en midcapindex. De tien grootste ondernemingen vertegenwoordigen bijna 25% van de largecapindex, maar slechts 2,9% van de small- en midcapindex.

Ook de sectorconcentratie verschilt aanzienlijk. Technologie heeft een gewicht van ongeveer 31% in de largecapindex, tegenover 15% bij de small- en midcaps. De MSCI ACWI SMID-index omvat bovendien meer dan 7.000 ondernemingen.

Volgens Wallis kan die variëteit actieve beleggers meer mogelijkheden bieden om verkeerd gewaardeerde bedrijven te vinden. Het gemiddelde small- of midcaps wordt minder intensief door analisten gevolgd dan de bekende largecaps, waardoor er grotere informatieverschillen kunnen bestaan.

‘Grote herbalancering’

Wallis plaatst de beleggingscategorie ook in een bredere macro-economische ontwikkeling, die hij de “Great Rebalancing” noemt. Sinds eind 2021 veranderen volgens hem de internationale stromen van goederen, handel en kapitaal. Landen die lange tijd kapitaal richting Amerika stuurden, zouden volgens Wallis een groter deel daarvan in eigen economieën kunnen investeren.

Als deze ontwikkeling doorzet, kan dat volgens hem op middellange tot lange termijn leiden tot een verschuiving van kapitaal van Amerikaanse largecaps naar kleinere ondernemingen wereldwijd.

De hiermee gepaard gaande marktvolatiliteit biedt actieve beleggers kansen. Wallis stelt dat koersschommelingen mogelijkheden bieden om kwalitatief sterke bedrijven tegen lagere waarderingen aan te kopen. In combinatie met de lagere waarderingen en de bredere spreiding maakt dit wereldwijde small- en midcaps volgens Wallis opnieuw relevant voor beleggers die hun afhankelijkheid van Amerikaanse megacaps willen verminderen.