Natixis IM: Inconsistentie, inflatie en instabiliteit bedreigen Republikeinse controle

Natixis IM: Inconsistentie, inflatie en instabiliteit bedreigen Republikeinse controle

US Elections

Mabrouk Chetouane, Head of Global Market Strategy, en Romain Aumond, Quantitative Strategist, beiden bij Natixis Investment Managers, geven hun commentaar in aanloop naar de Amerikaanse tussentijdse verkiezingen.

Zij leggen uit waarom de omvang van een mogelijke Republikeinse nederlaag bepalend kan zijn voor de economische en financiële koers in de tweede helft van Trumps ambtstermijn:

'De tussentijdse verkiezingen zijn voor Amerikaanse kiezers een belangrijk moment om hun oordeel te geven over het economische beleid van de afgelopen twee jaar. De eerste helft van de ambtstermijn van president Trump laat zich samenvatten in ‘drie I’s’: inconsistentie, inflatie en instabiliteit.

De maatregelen en besluiten tegen inflatie waren inconsistent, terwijl de hernieuwde inflatiedruk de kosten van levensonderhoud fors heeft verhoogd en de macro-economische cyclus volatieler heeft gemaakt.

De economische activiteit in de eerste helft van Trumps ambtstermijn lag gemiddeld 0,6 procentpunt lager dan onder Biden. Bovendien heeft president Trump een reeks koerswijzigingen doorgevoerd die beleggers minder houvast geven over de economische en financiële vooruitzichten. Deze ‘drie I’s’ hebben een prijs: de Republikeinen kunnen de controle over het Amerikaanse Congres verliezen.

De tussentijdse verkiezingen hebben vaak een periode van politieke verandering en cohabitatie ingeluid. Het is echter ongebruikelijk dat er bij verkiezingen van een dergelijke betekenis zo’n sterke consensus bestaat over een verwachte nederlaag.

Volgens de markten bedraagt de kans dat de Democraten de controle over het Congres heroveren momenteel tussen de 70% en 90%. Een Republikeins verlies van het Huis van Afgevaardigden lijkt zeer waarschijnlijk, maar over de toekomstige samenstelling van de Senaat bestaat aanzienlijk meer onzekerheid.

Wij zien daarom twee scenario’s: een Democratische aardverschuiving waarbij de partij het Congres in handen krijgt, of een nipte Republikeinse meerderheid in de Senaat. Op korte termijn blijft de macro-economische impact van de verkiezingen waarschijnlijk vrijwel nihil.

De uitslag zal de Amerikaanse economie, die veerkrachtig blijft met een duidelijk herstel van de industrie, naar verwachting niet afremmen. Problemen zullen waarschijnlijk eerder in 2027 ontstaan, tijdens de onderhandelingen over het schuldplafond en de begrotingswetten.

In een ‘blue wave’-scenario met een ruime Democratische overwinning kan de speelruimte van president Trump sterk afnemen. Zonder een meerderheid in beide Kamers zou zijn rol grotendeels beperkt blijven tot handels- en buitenlands beleid.

President Trump kan zijn vetorecht nog altijd gebruiken om beleidsvoorstellen tegen te houden die botsen met eerder ingevoerde maatregelen. Met een meerderheid zouden de Democraten het begrotingsbeleid willen bijsturen door belastingverlagingen terug te schroeven ten gunste van hogere sociale uitgaven. Dat zal het toch al aanzienlijke begrotingstekort niet vergroten, maar evenmin de overheidsstimulering aanzienlijk verminderen.

De Democraten en Republikeinen verschillen ook van mening over datacenters en de daarvoor benodigde middelen. Toch lijkt de technologische concurrentie met China een kwestie van nationaal belang. Daarom verwachten we dat de verdere uitrol van datacenters op nationaal niveau zal doorgaan.

Als daarentegen de Republikeinen de controle over de Senaat behouden, waardoor een verdeeld Congres ontstaat, kunnen politieke impasses vaker voorkomen en langer duren. Door de bestaande polarisatie tussen beide kampen kunnen shutdowns, zoals in het vierde kwartaal van 2025, vaker voorkomen en wegen op de vooruitzichten voor de Amerikaanse economie.

Eind 2025 was de overheidsconsumptie op jaarbasis met 5,7 procent gedaald, waardoor één procentpunt van de Amerikaanse groei verloren ging. De heropening van de overheidsdiensten in het daaropvolgende kwartaal maakte dit verlies niet volledig goed.

Naast meer volatiliteit in de macro-economische cyclus kan dit leiden tot een geleidelijke verzwakking van de overheidsconsumptie en daarmee tot minder steun voor de totale vraag. Ook kan de lange rente sterker schommelen.

Mogelijk onderbreekt de Fed haar cyclus van renteverhogingen, zoals de markten die nu verwachten. Momenteel rekent de markt op drie renteverhogingen in twaalf maanden.

Hoewel de politieke kaarten uiteindelijk al geschud lijken, zal de verkiezingsuitslag mede bepalend zijn voor de ontwikkeling van de Amerikaanse overheidsfinanciën in 2027 en 2028, en daarmee voor de economische groei en het monetaire beleid. Een bijzonder moeizame periode van cohabitatie en verdeeld bestuur kan conjuncturele verstoringen veroorzaken die overslaan naar de obligatiemarkten.

Beleggers kunnen niettemin rekenen op de aanzienlijke investeringen in capaciteit door technologiebedrijven, die naar verwachting ook andere delen van de Amerikaanse economie ten goede komen. De kapitaaluitgaven nemen in 2027 naar verwachting met ongeveer 300 miljard dollar toe, ongeveer evenveel als deze bedrijven tussen 2025 en 2026 investeerden.

Gezien het centrale belang van technologisch leiderschap verwachten we dat zowel de Democraten als de Republikeinen dit als een nationaal belang blijven beschouwen en dat het risico op vergaande regulering beperkt blijft.'