L&G: Waarom renteverhogingscyclus Fed mogelijk beperkt effect heeft
Een reeks renteverhogingen kan de geloofwaardigheid van de Federal Reserve versterken, maar zal de inflatie en economische groei waarschijnlijk niet ingrijpend beïnvloeden. Dat kan volgens de vermogensbeheertak van L&G kansen creëren voor beleggers.
De Federal Reserve (Fed) verhoogde vorige maand voor het eerst sinds 2023 de rente. De inflatie ligt nog altijd boven de doelstelling en beleggers vragen zich nu af of het bij één verhoging blijft of dat er meerdere volgen.
Volgens L&G is vooral relevant of deze renteverhogingscyclus de inflatie en economische activiteit daadwerkelijk zal beïnvloeden. De vermogensbeheerder verwacht namelijk van niet.
Inflatierisico komt vooral van de aanbodzijde
Het argument voor verdere renteverhogingen vloeit voort uit het mandaat van de Fed om de prijsstabiliteit te waarborgen, maar L&G wijst op de samenstelling van de inflatie.
Hoewel de kerninflatie in augustus hoger uitviel dan verwacht, blijft de onderliggende trend dalend. De recente stijging van de inflatieverwachtingen hangt volgens L&G vooral samen met hogere energieprijzen en geopolitieke spanningen.
Dat onderscheid is belangrijk. Renteverhogingen remmen doorgaans de vraag, maar hebben minder invloed op inflatie die voortkomt uit verstoringen aan de aanbodzijde, zoals een energieschok als gevolg van het conflict in de Golfregio.
Een renteverhoging van een kwart procentpunt, of zelfs enkele opeenvolgende verhogingen, zal de olieprijs waarschijnlijk niet wezenlijk beïnvloeden. Om een vraaggedreven afkoeling te creëren die de inflatie merkbaar terugdringt, zou de Fed de economie veel sterker moeten afremmen.
Economie minder gevoelig voor rente
L&G stelt bovendien dat de Amerikaanse economie tegenwoordig minder gevoelig is voor renteverhogingen dan tijdens eerdere cycli. De periode na de financiële crisis kende lagere schuldenniveaus in de private sector, zwakke nominale groei en beleidsrentes die dicht bij nul lagen.
De huidige economische omgeving verschilt daarvan. De nominale groei blijft relatief sterk, overheidsuitgaven ondersteunen de economie, veel bedrijven beschikken over gezonde balansen en investeringen in toepassingen van artificiële intelligentie blijven hoog.
Ook de financiële omstandigheden ondersteunen volgens L&G de economische activiteit. Ondanks de hogere beleidsrente blijven de financieringsvoorwaarden ruim. Volgens de vermogensbeheerder zijn de financiële omstandigheden historisch gezien nog steeds relatief soepel.
In die context zijn waarschijnlijk meer dan enkele renteverhogingen nodig om de economische groei aanzienlijk af te remmen. Een beperkte reeks renteverhogingen zal een economie die wordt ondersteund door overheidsuitgaven, bedrijfsinvesteringen, consumentenbestedingen en gunstige financieringsvoorwaarden vermoedelijk niet ontsporen.
Mogelijke impact op markten groter dan op de economie
Volgens L&G kunnen vooral de markten sterk reageren op het vooruitzicht van verdere monetaire verkrapping, ook wanneer de economische impact beperkt blijft. Minder duidelijke communicatie vanuit de Fed kan daarbij leiden tot grotere koersschommelingen en meer verrassingen rond rentevergaderingen.
De vermogensbeheerder ziet hierin argumenten voor actief beheer van de duratie binnen obligatieportefeuilles. Wanneer beleggers een langdurige verkrappingscyclus inprijzen, kunnen risicovolle activa onder druk komen te staan, ook als de gevolgen voor inflatie en groei beperkt blijven.
Mocht de inflatiedruk afnemen zodra energieprijzen stabiliseren, dan kan de Fed volgens L&G volgend jaar alsnog een andere koers varen, voordat de volledige impact van de renteverhogingen zichtbaar wordt.
In dat scenario kan marktzwakte die voortvloeit uit rentevrees volgens de vermogensbeheerder kansen bieden voor beleggers. Ook risicovolle activa kunnen verder stijgen als de negatiefste scenario's niet uitkomen, of als risico's zoals het conflict in de Golfregio of een energieschok afnemen.
