Webinar 'Impact & Green Bonds'

20 augustus 2026

De markt voor green bonds en impact bonds blijft zich doorontwikkelen, maar institutionele beleggers kijken steeds kritischer naar impactclaims en de daadwerkelijke bijdrage aan duurzame doelen. Het besef groeit dat echte impact verder gaat dan alleen beleggen in gelabelde obligaties. Dat was een van de belangrijkste conclusies tijdens een recent webinar.

Door Esther Waal

Moderator Harry Geels start het webinar met de vraag wat green bonds en impact bonds nu precies zijn. ‘Green bonds en impact bonds kun je zien als verzamelbegrippen voor obligaties waarvan de opbrengst wordt gebruikt voor projecten met een positieve maatschappelijke impact,’ zegt Carlo Cuijpers van a.s.r. vermogensbeheer.

De groei van dit deel van het beleggingsuniversum is volgens Cuijpers indrukwekkend geweest. ‘De markt is sinds 2018 ongeveer zes keer zo groot geworden.’ Tegelijkertijd ziet hij dat het aandeel groene obligaties in nieuwe plaatsingen de laatste tijd wat afneemt. Anahi Machado van DPAM onderschrijft dat: ‘Inmiddels vertegenwoordigen green bonds ongeveer 20% van de Europese markt voor bedrijfsobligaties, maar hun aandeel vlakt af. Ik zou de markt op dit moment omschrijven als een markt die zich ontwikkelt van een fase van snelle expansie naar een fase van grotere volwassenheid en geloofwaardigheid.’ Het afvlakken van de groei betekent volgens haar niet dat de duurzaamheidsambities van bedrijven aan het verdwijnen zijn. ‘Het label wordt mogelijk minder prominent, maar de ambitie is nog steeds aanwezig en in sommige gevallen zelfs sterker’, aldus Machado. ‘Transitie-investeringen worden steeds vaker via reguliere obligaties gefinancierd.’

Impact: discussie over definities

‘Wanneer is een green bond echt impact investing?’ vraagt Geels. Philipp Kollenda van Sustainable Finance Lab benadrukt dat het bij green bonds primair gaat om de input: ‘Je specificeert hoe de investeringen worden gebruikt en in welke soorten projecten. Maar green bonds vereisen niet noodzakelijk dat je ook specificeert wat de uiteindelijke impact van die investering is.’ Volgens hem draait het vaak meer om ‘alignment en disclosure’. Daarom vindt hij het belangrijk om bij impactbeleggen niet alleen naar individuele beleggingen te kijken, maar naar de gehele portefeuille. ‘Elke investering heeft impact, positief of negatief. Een portefeuillebrede benadering is belangrijk.’

Cuijpers deelt die visie en wijst erop dat het per belegger kan verschillen of een green bond als impact investing wordt beschouwd. ‘Er zijn partijen die een definitie hanteren waarbij ‘additionaliteit’ centraal staat: maakt de financiering echt extra impact mogelijk?’ Dat is volgens hem echter lastig vast te stellen. ‘Voor ons is intentionaliteit het bepalende element: wil de uitgever daadwerkelijk positieve maatschappelijke impact realiseren?’ Green bonds zijn in zijn ogen een uniek impact investing-instrument. ‘Ze maken het mogelijk om grote hoeveelheden kapitaal aan te trekken om op grote schaal impact te realiseren, cruciaal om bijvoorbeeld grootschalige hernieuwbare energieprojecten en alle nodige investeringen in de infrastructuur daaromheen te financieren.’
 

Elke investering heeft impact, positief of negatief. Een portefeuillebrede benadering is belangrijk

 
Volgens Machado werd in 2025 circa 1,2 biljoen dollar aan energietransitie-investeringen via schuldfinanciering gerealiseerd, tegenover slechts 77 miljard via aandelen. ‘Dat onderstreept hoe centraal fixed income in de financiering van de transitie staat,’ aldus Machado. ‘Concrete voorbeelden zijn hernieuwbare energie, groene gebouwen, elektriciteitsinfrastructuur en waterbeheer. Maar wij vinden dat het niet voldoende is dat een project technisch gezien ‘groen’ is. Wij beoordelen green bonds aan de hand van de invalshoeken materialiteit, intentionaliteit en additionaliteit.’

Volgens Kollenda zijn green bonds minder geschikt voor sectoren waarin technologieën nog onvoldoende volwassen zijn. Daar zijn eerder venture capital-achtige oplossingen nodig. Over biodiversiteitsfinanciering is hij zelfs uitgesproken sceptisch. ‘Binnen de obligatiemarkt hebben we uiteindelijk wel een businesscase nodig die financieel rendement kan genereren. En niet alle sociale of natuurprojecten beschikken daarover.’

Greenium verdwijnt

Opvallend is dat de zogenoemde greenium – het prijsvoordeel van groene obligaties – volgens de panelleden grotendeels is verdwenen. ‘Issuers profiteren niet langer van een duidelijk prijsvoordeel,’ signaleert Machado. Voor beleggers heeft dat een dubbel effect. Enerzijds vermindert het de prikkel voor bedrijven om specifiek green bonds uit te geven. Anderzijds maakt het de keuze voor beleggers eenvoudiger. ‘Je hoeft geen rendement op te geven om in green bonds te beleggen,’ aldus Machado. Volgens haar moeten green bonds nog altijd in de eerste plaats als reguliere obligaties worden beoordeeld, op basis van kredietkwaliteit, waardering en liquiditeit. ‘Het label moet een aanvulling zijn op de fundamentele kredietanalyse, niet een vervanging daarvan.’
 

Voor ons is intentionaliteit het bepalende element: wil de uitgever daadwerkelijk positieve maatschappelijke impact realiseren

 
Ook Cuijpers vindt dat green bonds financieel niet anders moeten worden behandeld dan conventionele obligaties. ‘Het enige verschil is eigenlijk dat je daarnaast ook moet beoordelen of je de impactcase onderschrijft.’

Kollenda brengt hier nog iets anders in: ‘Dat green bonds qua prijsstelling steeds meer lijken op gewone obligaties, betekent ook dat als de financieringskosten voor een groen bedrijf niet aanzienlijk lager zijn, de impact die voortkomt uit een lagere cost of capital minder op de voorgrond staat. Daarom is het belangrijk om ook naar andere voordelen te kijken.’ Die ziet Kollenda in het feit dat green bonds organisaties dwingen hun impact te analyseren en transparanter te rapporteren. ‘Het hele proces van meten en rapporteren is op zichzelf al heel belangrijk,’ zegt hij.

Kritiek op impactrapportages

Toch is hier ook een kritische noot op zijn plaats. Volgens Kollenda claimen sommige beleggers ten onrechte de volledige impact van projecten, terwijl zij slechts een deel van de financiering leveren. ‘Het is vreemd als meerdere investeerders allemaal de totale impact rapporteren als onderdeel van hun eigen portefeuille’, zegt hij. Vooral in carbon credits-markten kan dat volgens hem schadelijk zijn voor de geloofwaardigheid van de markt.
 

Als je alleen kijkt naar gelabelde obligaties, loop je het risico een aanzienlijk deel van de duurzame financiering te missen

 
Dat is herkenbaar voor Cuijpers. ‘Toen we onlangs een rapport opstelden over de positieve impact van onze beleggingen en de gegevens van verschillende dataproviders gebruikten, leken we op het eerste gezicht een enorme impact te hebben gerealiseerd. Maar door dieper te kijken, zagen we grote overschattingen van impact door uitgevers van green bonds.’ Dit probleem moet wat hem betreft echt worden aangepakt, bijvoorbeeld door de ICMA, maar ook door bijvoorbeeld second opinion-providers en auditors. ‘Door goed te analyseren kun je snel zien of attributie ontbreekt.’

Nieuwe fase

De conclusie is dat green bonds hun rol als financieringsinstrument voor de energietransitie hebben bewezen, maar dat de markt in een nieuwe fase is beland. De groei zet door, maar beleggers moeten verder kijken dan het label alleen. Zoals Machado het samenvat: ‘Als je alleen kijkt naar gelabelde obligaties, loop je het risico een aanzienlijk deel van de duurzame financiering te missen.
 

Lees het volledige artikel in de digitale editie van Financial Investigator magazine