Schroders: Hormuz-crisis zet inkomensbelegger voor nieuw inflatietijdperk

22 mei 2026

De blokkade van de Straat van Hormuz legt opnieuw bloot hoe kwetsbaar de wereldeconomie is voor geopolitieke schokken.

Volgens Dorian Carrell van Schroders dreigt de huidige energiecrisis niet alleen de inflatie opnieuw aan te jagen, maar ook het speelveld voor inkomensbeleggers structureel te veranderen. In een wereld waarin olieprijzen volatiel blijven en centrale banken onder druk staan, volstaat een traditionele obligatieportefeuille volgens hem niet langer om koopkracht te beschermen.

De situatie in het Midden-Oosten heeft markten en beleidsmakers de afgelopen maanden in een uitzonderlijk onzekere positie gebracht. Hoewel de omstandigheden snel kunnen veranderen, acht Carrell een snelle en allesomvattende oplossing voor de impasse rond de Straat van Hormuz onwaarschijnlijk. Veel waarschijnlijker is volgens hem een langdurige en rommelige de-escalatie, waarbij verstoringen in energie- en toeleveringsketens blijven doorwerken in hogere consumentenprijzen.

Daar komt bij dat het vertrek van de Verenigde Arabische Emiraten uit OPEC wijst op bredere scheuren binnen traditionele olieallianties. Daardoor wordt prijsvorming op de energiemarkt steeds moeilijker, juist nu geopolitieke drukmiddelen vaker worden ingezet om energiestromen te beïnvloeden.

Vier schokken in vijf jaar

Volgens Carrell staat de huidige crisis niet op zichzelf. Sinds 2020 kregen markten achtereenvolgens te maken met vier grote schokken: corona, de oorlog in Oekraïne, handelstarieven en nu Iran. Wat aanvankelijk als tijdelijk werd beschouwd, heeft volgens hem geleid tot structurele verstoringen die inflatie hardnekkiger maken.

De door de VS geleide blokkade van de Straat van Hormuz beperkt de Iraanse exportcapaciteit aanzienlijk, waardoor ook de productiecapaciteit onder druk komt te staan. Het herstel van verloren olie- en LNG-aanvoer kost tijd, wat de kans vergroot dat inflatie langer hoog blijft.

Volgens Carrell beperkt de impact zich bovendien allerminst tot het Midden-Oosten. Olieprijzen werken door in vrijwel de gehele productieketen: van vrachtvervoer en luchtvaart tot verpakkingen en kunstmest. Hogere inputkosten vertalen zich uiteindelijk direct naar duurdere consumentenproducten.

Die druk wordt steeds zichtbaarder voor huishoudens. Hogere benzineprijzen, duurdere boodschappen zijn volgens Schroders slechts de meest zichtbare gevolgen. Ook grondstoffen zoals nafta voor plastics en verpakkingen, ureum voor kunstmest en kerosine voor vliegtuigen zijn direct gekoppeld aan de olieprijs. Naarmate die kosten oplopen, versterken zij de inflatiedruk in de economie verder.

Nieuwe Fed-koers kan rentes opstuwen

Parallel aan die energiecrisis ziet Carrell ook een belangrijke verschuiving bij de Amerikaanse centrale bank ontstaan. Hij spreekt van een mogelijke ‘Warsh-cyclus’, verwijzend naar de nieuwe Fed-voorzitter Kevin Warsh. Hoewel voormalig voorzitter Jerome Powell aanblijft binnen de Board of Governors, zou de nieuwe samenstelling van de Federal Reserve volgens Carrell kunnen leiden tot eerdere of forse renteverlagingen, zelfs in een omgeving met verhoogde inflatie.

Dat scenario kan volgens Carrell leiden tot een steilere rentecurve, zeker nu ook overheden hun begrotingen verder verruimen. Vooral in Europa lopen de overheidsuitgaven snel op. Duitsland verhoogt de defensie-uitgaven fors en breidt het begrotingsbeleid verder uit. Dat zet volgens Schroders extra druk op lange rentes en verhoogt de financieringskosten voor overheden en bedrijven.

Traditionele inkomensstrategieën onder druk

Voor inkomensbeleggers verandert daardoor het speelveld fundamenteel. Net zoals hogere kunstmestprijzen landbouwopbrengsten kunnen aantasten, dreigt inflatie ook het reële rendement van traditionele inkomstenportefeuilles uit te hollen.

Volgens Carrell wordt het daarom steeds belangrijker om inkomensstrategieën breder te benaderen. Beleggers moeten volgens hem niet alleen kijken naar nominale opbrengsten, maar vooral naar inkomsten die bestand blijven tegen inflatie zonder dat dit ten koste gaat van kapitaalgroei.

Dat vraagt om een flexibeler portefeuille-aanpak die inkomsten haalt uit een bredere mix van wereldwijde activa en niet langer strikt binnen traditionele beleggingscategorieën blijft opereren. Volgens Schroders liggen juist daar kansen voor beleggers die op zoek zijn naar stabiele, natuurlijke inkomstenstromen met aantrekkelijke voor risico gecorrigeerde rendementen.

Carrell benadrukt daarbij het belang van wereldwijde spreiding, durationbeheer en kwaliteitsbewaking van de vastrentende onderdelen. In een omgeving waarin inflatie structureel hoger dreigt te blijven en geopolitieke risico’s toenemen, zullen beleggers volgens hem steeds meer afhankelijk worden van actief beheerde en breed gespreide inkomstenstrategieën om hun koopkracht te behouden.