J. Safra Sarasin: Vermogensbeheer vereist tegenwoordig bredere blik

15 januari 2026

In een steeds volatielere wereldeconomie evolueert de rol van de vermogensbeheerder. Het is niet langer voldoende om simpelweg winnende aandelen te selecteren of over sectoren te diversifiëren; de fiduciaire plicht vereist tegenwoordig een bredere blik.

Beleggers verwachten van hun vermogensbeheerders dat zij een landschap navigeren waarin systeemrisico’s samenhangen met marktbrede thema’s, variërend van veranderingen in regelgeving tot geopolitieke spanningen. Systeemrisico’s kunnen zelfs de meest robuuste portefeuilles treffen. Dat stelt Stewardship Specialist Edoardo Vignotto van de private bank J. Safra Sarasin.

Traditioneel risicobeheer richt zich vaak op het individuele bedrijf. Systeemrisico’s daarentegen zijn marktbreed en kunnen niet worden weggediversifieerd. Om de belangen van cliënten op de lange termijn te beschermen, moeten vermogensbeheerders duurzaamheidsaspecten integreren en constructief in dialoog treden met beleidsmakers en brancheorganisaties.

Waarde beschermen waar diversificatie tekortschiet

Diversificatie is een fundamentele pijler van beleggen, maar kent haar grenzen. Systemische bedreigingen – zoals financiële crises, aantasting van de natuur of klimaatverandering – treffen de gehele markt gelijktijdig.

Door in gesprek te gaan met een brede groep belanghebbenden kunnen vermogensbeheerders helpen deze risico’s bij de bron te identificeren en te beperken. Zo kunnen zij door te pleiten voor toekomstgerichte klimaatmaatregelen die duidelijke prijssignalen geven, bijdragen aan een ordelijke transitie naar een koolstofarme economie.

Dergelijke maatregelen kunnen bestaan uit koolstofbelastingen of subsidies voor hernieuwbare technologieën. Dit verkleint het risico op abrupte, chaotische marktcorrecties en kan het langetermijn risico-rendementsprofiel voor de eindbelegger verbeteren.

Versterking van marktintegriteit en -efficiëntie

Succesvol vermogensbeheer steunt op markten die transparant en efficiënt zijn en worden gestuurd door betrouwbare regels. Wanneer vermogensbeheerders hun technische expertise delen met toezichthouders, helpen zij bij het vormgeven van kaders die praktisch toepasbaar zijn in plaats van louter theoretisch.

Deze dialoog draagt bij aan een robuuster financieel ecosysteem. In dit verband zijn collectieve initiatieven vaak een effectief middel om concrete resultaten te behalen. Een sprekend voorbeeld is de Finance for Biodiversity Foundation. Door op te roepen tot beleid dat in lijn is met het Global Biodiversity Framework, werken de ondertekenaars samen om ervoor te zorgen dat natuurgerelateerde risico’s worden geïntegreerd in marktregulering.

Bank J. Safra Sarasin behoorde tot de 26 oprichtende financiële instellingen die in 2020 het Global Biodiversity Framework-commitment lanceerden, in het besef dat het beschermen van natuurlijk kapitaal een financiële noodzaak is.

Een gelijk speelveld creëren

De transitie naar een duurzame economie vereist een voorspelbaar en coherent regelgevend kader. Gefragmenteerde of buitensporig complexe regels kunnen de concurrentie verstoren en “beleidsrisico” creëren – de onzekerheid die langetermijninvesteringen belemmert.

Wanneer vermogensbeheerders pleiten voor duidelijke standaarden, dragen zij bij aan een eerlijk speelveld waarin innovatie kan floreren. Omgekeerd stuiten beleidsmaatregelen die zonder inbreng van beleggers worden ontworpen vaak op implementatieproblemen en beperkte praktische haalbaarheid. Een recent voorbeeld hiervan deed zich begin 2025 voor, toen de Europese Commissie het Omnibus-initiatief lanceerde.

Dit was bedoeld om belangrijke duurzaamheidswetgeving, zoals de CSRD en de CSDDD, te vereenvoudigen nadat duidelijk werd dat de oorspronkelijke regeldruk mogelijk te zwaar was voor Europese ondernemingen. Proactieve, vroege betrokkenheid helpt dergelijke vertragingen en complicaties te voorkomen en zorgt ervoor dat regelgeving vanaf dag één effectief is.

Hoewel directe betrokkenheid bij ondernemingen en stemgedrag (proxy voting) de kern blijven van stewardshipstrategieën, kan het aangaan van de dialoog met belanghebbenden over de systemische omgeving het gehele financiële systeem versterken en betere resultaten voor iedereen opleveren.

Samenwerking: de kracht van netwerken

Beleidsbetrokkenheid fungeert ook als een essentieel instrument voor kennisdeling. Door samen te werken met collega’s via organisaties zoals de UN PRI – een gemeenschap van meer dan 5.000 organisaties die zich verbinden aan zes kernprincipes voor duurzaam beleggen – krijgen vermogensbeheerders toegang tot een wereldwijde bron van best practices en data.

Als medeoprichter van de UN PRI erkent Bank J. Safra Sarasin dat de uitdagingen waarmee beleggers vandaag worden geconfronteerd te groot zijn om door één enkele instelling alleen te worden aangepakt. Gedeelde platforms maken geavanceerdere risicoanalyses en effectievere belangenbehartiging mogelijk.

Onze inzet in de praktijk

Bij J. Safra Sarasin is beleidsbetrokkenheid een actief onderdeel van ons stewardshipkader. Wij leveren consistente bijdragen aan brancheorganisaties zoals Swiss Sustainable Finance (SSF) en de Asset Management Association Switzerland (AMAS).

Een belangrijke mijlpaal in deze inspanningen was onze bijdrage aan de Swiss Stewardship Code. Deze code, ontwikkeld als een vrijwillig kader, biedt met haar negen principes een routekaart voor beleggers om samenwerking en transparantie te versterken. Door mee te helpen bij het definiëren van deze maatstaven hebben wij een kader gecreëerd voor effectief stewardship in Zwitserland.

Voor de langetermijnbelegger is de boodschap duidelijk: voorzichtig portefeuillebeheer alleen is niet langer voldoende om vermogen geïsoleerd te behouden. Systeemrisico’s die voortkomen uit lacunes in regelgeving of marktinefficiënties kunnen waarde aantasten, ongeacht de prestaties van individuele ondernemingen.

Door in dialoog te treden met beleidsmakers fungeren vermogensbeheerders als een vroegtijdig waarschuwingssysteem én als een constructieve invloed, die helpt bij het vormgeven van een stabiele omgeving waarin kapitaal kan groeien. Voor de fiduciair is beleidsbetrokkenheid geen “nevenactiviteit” – het is een essentieel instrument om de verantwoordelijkheid te vervullen om de koopkracht van cliënten op lange termijn te beschermen en ervoor te zorgen dat de financiële systemen van morgen veerkrachtig en transparant zijn.