Max Kanbier: Mijn werk moet impact hebben

26 september 2026

‘Wiskunde en natuurkunde hadden mijn voorkeur, maar toen ik werd uitgeloot, koos ik voor econometrie. Daar deed ik een minor Risicomanagement voor financiële instellingen bij. Aan de VU heb ik nog twee jaar lesgegeven aan studenten in deze minor. Na mijn studie ben ik een internship bij Nationale-Nederlanden gaan doen. De financiële wereld bleek dé omgeving om wat ik geleerd had toe te passen. Ik kon overstappen naar Zanders, waar ik me tegenwoordig bezighoud met consultancy rond risicomanagement bij financiële instellingen. Inderdaad, ik ben nog jong en kan in theorie nog heel wat keren van baan veranderen, maar op dit moment zit ik goed.

De introductie en promotie van het ESG-raamwerk is naar mijn mening een van de belangrijkste ontwikkelingen in de financiële sector geweest. Heel lang had onze sector hier geen oog voor. Het Klimaatakkoord van Parijs uit 2015 bracht de ommekeer. Allerhande regelgeving volgde en portefeuilles werden omgegooid. Helaas zien we na de verkiezing van Trump de tot recent nog breedgedragen consensus over ESG in Europa alweer uiteenvallen. De ECB houdt nog sterk vast aan ESG, maar de Europese Commissie stuurt er juist vandaan met het oog op de handel en concurrentie met Amerika. Krijgt ESG opnieuw waardering als Trump van het politieke toneel verdwijnt? Of zal het tegen die tijd helemaal op een zijspoor terechtgekomen zijn?

Heb je het sec over Nederland, dan is de pensioentransitie een heel grote ontwikkeling. Het oude stelsel deed zijn werk ook, maar was voor de meeste mensen niet te doorgronden, hoewel de financiële geletterdheid in Nederland relatief hoog is. Ik verwacht dat het nieuwe stelsel, door de introductie van het persoonlijke pensioenpotje, veel inzichtelijker zal zijn. Je kunt straks voortdurend weten wat er voor jou in je pot zit. Dat is een vooruitgang, lijkt me.

AI gaat de financiële sector fors veranderen. Wij maken in ons advieswerk natuurlijk al gebruik van AI, maar in onze businesscases nemen we de voordelen die we ervan hebben nog nauwelijks mee. Vroeg of laat gaat dat wel gebeuren, want AI stelt ons nu al in staat veel meer te doen in minder tijd. Het is nog wel een vraag hoe er met de kosten van AI omgegaan zal worden. We kunnen er nu nog ‘goedkoop’ gebruik van maken, maar achter de schermen moeten er medewerkers en datacentra betaald worden om de modellen te trainen. Rekenkracht en correcte data zijn superbelangrijk. Het financiële plaatje is nu nog onzichtbaar, maar mij lijkt het onwaarschijnlijk dat dat zo blijft. Als gebruikers straks voor AI moeten gaan betalen, blijven de businessmodellen van bedrijven die AI inzetten dan rendabel? Of gaan ze het tijdelijk weer zonder AI doen? En wat zijn de maatschappelijke kosten van AI? Datacenters groeien door en gebruiken enorm veel energie. Intussen is ons elektriciteitsnet al overbelast. Wat betekent de doorontwikkeling van AI voor ons duurzaamheidsstreven? Moeten we de groei van AI niet meer gaan beheersen? Valt er straks nog iets te beheersen? We hebben, kortom, in de nabije toekomst nog heel wat interessante rekensommen te maken en vragen te beantwoorden. Waarschijnlijk is er ook flink wat nieuwe regelgeving nodig.
 

Je mag de risico’s niet onderschatten. Maar niet elk risico zal met even grote waarschijnlijkheid materialiseren.

 
Hoe we kunnen en moeten anticiperen op onze toekomstige omgang met AI is vanzelfsprekend een thema in mijn werk. Risicomanagement is natuurlijk ook een thema, aangezien het onze core business is. Het is onze zorg dat de data van klanten van zeer hoge kwaliteit is en we helpen daarbij steeds vaker, zodat zij (of wij) in staat zijn adequate modellen te maken. Een hiermee samenhangend gegeven is de complexiteit van de systemen die we bij grote financiële instellingen aantreffen. Overnames maken die nog complexer. Datasystemen veranderen, eisen hieraan veranderen. Door de stapeling van systemen kan de kans op fouten toenemen.

Let wel, het gaat over het algemeen prima met de financiële instellingen in Nederland. Banken en verzekeraars spannen zich enorm in om hun systemen, administratie en data goed op orde te hebben en dat aan hun klanten te laten zien. Kijk eens naar de snelheid waarmee een instituut als Independer online gegevens uit verschillende maar wel vergelijkbare bronnen op een betrouwbare manier naast elkaar weet te zetten en te analyseren op zaken als kosten en productinhoud. Er rolt direct een prijs uit, terwijl de risico’s achter de rekenmodellen complex zijn. Dat is echt indrukwekkend! De doelstelling van ons bedrijf is om vanuit onze expertise en ervaring risico’s bij financiële instellingen te benoemen, te adviseren over bijbehorende beheersmaatregelen en de instellingen te helpen om fouten zo veel mogelijk buiten de deur te houden. Ons beeld op de materie is daarvoor breed genoeg. De stapeling, waar we het net over hadden, van systemen binnen instellingen, en de daardoor ontstane complexiteit brengen wel extra risico’s met zich mee. Die stapeling kan bijvoorbeeld vertraging veroorzaken in de voortgang van processen, waardoor de waarden waarmee wordt gerekend niet realtime zijn, maar net iets achterlopen. Vanuit mijn kennis en ervaring begrijp ik de noodzaak van een goed toezicht op financiële instellingen. Ik snap ook waarom de regelgeving over datakwaliteit steeds gedetailleerder is geworden en waarom van instellingen steeds preciezere datarapportages worden gevraagd. Je mag de risico’s niet onderschatten. Aan de andere kant, niet elk risico zal met even grote waarschijnlijkheid materialiseren.
 

Als ik werkelijk iets kan toevoegen voor een bedrijf en mijn acties impact hebben, dan geniet ik van mijn werk.

 
De periode waarin ik als stagiair bij Nationale- Nederlanden in een wat vrijere rol kon gaan werken beschouw ik als de meest vormende periode in mijn loopbaan tot nu toe. Ik begon daar als analist, en kon rustig bekijken welke financiële onderwerpen en richtingen me lagen en waar ik graag mijn energie in zou willen stoppen. Ik kreeg de mogelijkheid om te gaan meewerken aan een complex project en daarvoor de kwantitatieve input te leveren: een investeringsidee van Nationale-Nederlanden over de inrichting van hun portefeuille met een groot aantal verschillende asset classes. Dat heeft mijn begrip van en zicht op allerlei investeringsmogelijkheden sterk vergroot en daarmee ook mijn eigen mogelijkheden voor de toekomst.

Mijn belangrijkste leermoment vond plaats tijdens een van mijn modelvalidatieprojecten. De validatie was inhoudelijk niet eens zo complex. Maar het proces daarna wél. De modeleigenaar en wij waren het namelijk niet met elkaar eens. Wij zagen manco’s in het model maar onze voorstellen om ze op te lossen, de maatregelen daarvoor en de bijbehorende extra kosten en risico’s die wij in beeld brachten, werden niet gedeeld door de modeleigenaar. Plotseling nam ik deel aan een heel ander spel en ging het over veel meer dan alleen een kwantitatieve discussie over de werking van een model en de data die gebruikt moest worden. De discussies gingen over vragen als wat de impact van aanpassingen zou zijn voor de aandeelhouders en voor het bestuur van de financiële instelling, wat nog acceptabel zou zijn voor de toezichthouder. Vanuit onze onafhankelijke rol stonden wij er uiteraard op om onze mening en bevindingen nadrukkelijk naar voren te brengen. Het was niet bepaald makkelijk, maar het maakte het proces wel erg interessant en leerzaam.

Ik heb zeker het idee dat ik in mijn werk kan toepassen wat ik tijdens mijn studie geleerd heb en dat ik hier meestal met ontzettend leuke dingen bezig ben. Soms vind ik dat mijn werk te weinig impact heeft. Modelvalidatie is hartstikke belangrijk maar als de economie niet veel verandert en de variabelen binnen het model ook niet, tja, dan maak ik mijn verslag en dat was het dan weer. Als het model mij uitdaagt om aanpassingen te maken waardoor een proces beter gaat lopen, de kosten voor de klant lager worden of de klant betere resultaten kan boeken, dan is het een heel andere kwestie. Als ik werkelijk iets kan toevoegen voor een bedrijf en mijn acties impact hebben, dan geniet ik van mijn werk. Dat is overigens precies zo met het vrijwilligerswerk dat ik doe: als ik zie dat mijn werk impact heeft, doe ik het met veel meer plezier. Of het nu gaat om werk voor de schaakwereld, de zorg voor mijn oma, of het meelopen met de rolstoelvierdaagse. Hoe zwaar is dat nou helemaal? Voor mij is het in elk geval een kleine moeite, voor de mensen voor wie ik het doe, is het echt van betekenis.
 

We hebben in de nabije toekomst nog heel wat interessante rekensommen te maken en vragen te beantwoorden.

 
Vraag je mij naar diversiteit en inclusie, dan vind ik dat belangrijke onderwerpen als het gaat om de manier waarop we hier als collega’s samenwerken. Iedereen is gelijkwaardig en ieders mening verdient het om gehoord te worden. Maar ik zit hier niet in een leidinggevende rol waarin ik het aannamebeleid medebepaal. Mijn invloed beperkt zich vooralsnog tot vragen stellen en het belang van diversiteit en inclusie benoemen waar dat relevant is. In de schaakwereld, waar ik wél bestuurlijk actief ben, heb ik wel zelf de mogelijkheid om op diversiteit en inclusie te sturen. Ik probeer bewust te stimuleren dat meer meisjes en vrouwen gaan deelnemen aan specifiek voor hen ingerichte trainingen en vaker meedoen aan toernooien en andere evenementen. Er is geen enkele reden waarom de schaaksport het imago van mannensport zou moeten willen behouden.

Impact maken is een drijfveer voor me, maar plezier hebben met collega’s en plezier in mijn werk zijn dat ook. Mensen zeggen wel dat je werkt om te leven en niet leeft niet om te werken. Voor mij geldt dat ik werk met plezier om nog meer plezier te kunnen maken. Zou mijn plezier verdwijnen, dan zou het tijd zijn om uit te kijken naar een nieuwe baan. Natuurlijk geniet ik van meer dingen dan alleen van mijn werk of van een partij schaken. Ik ga graag een stukje fietsen, heerlijk! En ik speel graag spelletjes. Geen computergames, maar bordspelletjes zoals Catan of Carcassonne. Met mijn familie. Of het muziekspel Hitster, dat doet het ook goed bij ons. Toen ik op mezelf ging wonen, was mijn eerste aanschaf een hele serie spelletjes, omdat ik die van thuis zo miste.’
 

Max Kanbier Max Kanbier is econometrist. Sinds 2023 werkt hij bij internationaal adviesbureau Zanders, inmiddels als Senior Consultant. Daarvoor vervulde Kanbier een internship bij Nationale Nederlanden. Aan de VU in Amsterdam, waar hij in 2024 afstudeerde, was hij bestuurslid bij de faculteit SBE (School of Business and Economics) namens studenten, Assistent Docent Risicomanagement voor financiële instituties, en Student-Assistent.

 

Lees het volledige artikel in het magazine van Financial Investigator