Columbia Threadneedle: Centrale banken naderen grens van restrictief beleid

Columbia Threadneedle: Centrale banken naderen grens van restrictief beleid

Rente ECB

Nu de Europese Centrale Bank de beleidsrente heeft verhoogd tot 2,5%, is het uitkijken begonnen naar de vergaderingen van de Bank of England, de Amerikaanse Federal Reserve en de Bank of Japan.

Het moment is belangrijk, zegt Anthony Willis, econoom bij vermogensbeheerder Columbia Threadneedle Investments. 'In verschillende grote landen ligt de inflatie nog altijd boven de doelstelling, terwijl recente cijfers erop wijzen dat de economische activiteit, met name in de VS, sterk genoeg blijft om verdere renteverhogingen mogelijk te maken.'

De verwachtingen hierover worden volgens Willis niet alleen gevoed door de hardnekkige inflatie, maar ook door recente uitspraken van centrale bankiers. Zo benadrukte Fed-voorzitter Kevin Warsh dat er moet worden opgetreden tegen de inflatie die al te lang boven de doelstelling ligt.

De Bank of England vormt de uitzondering, zegt Willis. 'Volgens de markt is de kans op een renteverhoging volgende week minder dan 10%; een eerste Britse renteverhoging is pas voor december ingeprijsd. Dit legt de kwetsbare balans van de Britse economie bloot en laat zien dat markten er niet van moeten uitgaan dat centrale banken in ontwikkelde markten allemaal hetzelfde rentepad zullen volgen.'

Renteverhoging VS

In de VS zijn de argumenten voor een renteverhoging op korte termijn volgens Willis sterker geworden. 'De economie blijft redelijk goed presteren, de inflatiedruk houdt aan en hogere grondstoffenprijzen bemoeilijken het verdere verloop van de desinflatie. De favoriete inflatiemaatstaf van de Fed, de prijsindex voor persoonlijke consumptieve bestedingen (PCE), ligt sinds februari 2021 boven de doelstelling. Hoewel de inflatie volgens deze maatstaf is gedaald van meer dan 4% naar 3,7%, blijft het niveau voor beleidsmakers onaangenaam hoog.'

Daarnaast bleek het banenrapport beter dan verwacht. 'Een gezonde arbeidsmarkt in combinatie met een te hoge inflatie geeft de Fed ruimte om nu in te grijpen.'

Volgens Willis is het voor de markten vooral van belang wat centrale bankiers zeggen over het verdere verloop van het rentepad. 'De obligatierentes lopen in afwachting van een strakker monetair beleid al op. Tegelijkertijd zijn de inflatieverwachtingen gestegen door de hernieuwde druk van hogere grondstoffenprijzen en de aanhoudende geopolitieke spanningen in de Golfregio. Centrale banken staan daardoor voor een lastige afweging: ze moeten geloofwaardig reageren op de inflatierisico's, maar het monetaire beleid kan al snel restrictief worden.'

Het doel van een strakker monetair beleid is vooral te voorkomen dat tweede-ronde-effecten doorwerken in bredere inflatieverwachtingen, lonen en prijszetting. 'Het risico is dat centrale banken te sterk verkrappen en een noodzakelijke normalisering van het monetaire beleid daardoor uitmondt in een veel zwaardere rem op de economische groei.'

Per saldo blijven de macro-economische vooruitzichten op korte termijn gunstig, zegt Willis. 'Het belangrijkste risico ligt verder in de toekomst. Wanneer de inflatie hardnekkig blijkt en centrale banken zich gedwongen zien de rente verder te verhogen, worden de gevolgen voor obligatiemarkten, risicovolle beleggingen en financieringsvoorwaarden aanzienlijk groter.'

Aankomende week is om die reden alleen al van belang, concludeert Willis. 'De rentebesluiten zullen een inkijkje geven in de manier waarop centrale banken het bewaken van hun geloofwaardigheid in de strijd tegen inflatie afwegen tegen economische groei en financiële stabiliteit.'