Evelien van Hilten: Altijd vooruitkijken

31 augustus 2026

‘De mogelijkheid van een baan in de beleggingswereld was nooit bij me opgekomen. Op de universiteit liet ik de beleggingsleer zelfs helemaal links liggen. Wel was ik vanaf de allereerste les op de middelbare school in de ban van het vak economie. Ik houd ook erg van wiskunde, maar daar mis ik de menselijke factor die de economie zo dynamisch maakt.

In 2008 kwam het vermogensbeheer als werkomgeving min of meer toevallig op mijn pad. Na mijn traineeship bij ING was ik op zoek naar een nieuwe baan. Een bekende adviseerde me eens te gaan praten bij NN IP dat in de nasleep van de Lehman-crisis veel reorganisaties had doorgevoerd en flink wat vacatures had. Ik zou passen bij de dynamiek en de mensen. Dat bleek juist. Ik werd aangenomen en raakte verknocht aan de financiële sector en de beleggingswereld.

In de eerste tien jaar van mijn carrière begon de vraag waar al het geld dat mijn kant opkwam vandaan kwam, en wat daar precies de rationale achter was, steeds meer aan mij te knagen. Die vraag liet me niet los. Mede dat heeft me aangezet tot de stap van de asset management- naar de asset owner-kant. Ik wilde dicht bij de mensen staan voor wie ik aan het beleggen was. Veel deelnemers van pensioenfonds PME, mijn huidige werkgever, wonen net als ik in Eindhoven. Hun nabijheid en de duidelijkheid dat ik voor hén mijn werk doe, motiveren me geweldig. Als een van onze gepensioneerden me vertelt dat het pure feit dat zijn pensioen goed geregeld is hem zóveel rust geeft, geeft mij dat een kick. Ik kan me dagelijks onderdompelen in de beleggingstheorie of in governancevraagstukken maar dit is waar het om gaat: financiële rust bij onze deelnemers.

De regelgeving rondom en het toezicht op de uitvoering van ons werk zijn uitgebreid en bepalen ons speelveld, mede door de transitie naar het nieuwe pensioenstelsel. Ik ervaar dat niet als beklemmend. Binnen de bestaande kaders hebben we ruimte genoeg om passend beleid te ontwerpen waarmee we onze deelnemers kunnen dienen. Onze sector blijft in ontwikkeling. De afgelopen tijd zien we geopolitieke risico’s sterk toenemen. Waar we lang dachten met elkaar op weg te zijn naar steeds meer globalisering, private markten en duurzaamheid, blijken dit nu toch geen vanzelfsprekendheden te zijn. Onze omgang met geopolitieke risico’s, zoals de oorlog met Iran, de vraag hoe onafhankelijk Europa zich kan blijven opstellen, is een dagelijks thema in mijn werk. Dat geldt ook voor duurzaamheid. Dit onderwerp gaat me persoonlijk aan het hart en PME wil zijn voortrekkersrol op dit terrein behouden. Door de veranderende omgeving zien we wel dat de blik nu ook scherp gericht is op de impact van duurzaam beleggen op de rendementen en op de uitlegbaarheid daarvan aan deelnemers. Ook de transitie naar het nieuwe pensioenstelsel is natuurlijk een zeer belangrijk thema. PME wil per 1 januari 2027 invaren. Nog een belangrijk thema in mijn werk is de vraag hoe we de technologiesector, waar onze deelnemers werken, kunnen helpen groeien.
 

Van tijd tot tijd buiten je comfortzone treden, kan je veel ruimte in je geest en nieuwe inzichten opleveren. Ik kan het iedereen aanraden

 
In de pensioenwereld is de opmars van vrouwelijke werknemers vooralsnog veel sterker dan in de asset management-sector. Dat maakt het streven naar meer diversiteit in het vermogensbeheer nog urgenter. Men onderschrijft daar de noodzaak van diversiteit wel volledig. Diversiteit levert gewoon beter onderbouwde besluiten op, daarover is geen discussie meer. Ik heb heel wat capabele vrouwen gevraagd waarom zij geen carrière in de asset management-wereld ambiëren. Uit hun antwoorden maak ik op dat er veel mispercepties over ons vak bestaan. De angst om verantwoordelijk te zijn voor grote geldbedragen blijkt vrouwen bijvoorbeeld tegen te houden. Maar je belegt niet in je eentje, we hebben daar goed werkende processen voor! Hopelijk gaan vrouwen zich alsnog vaker melden voor vermogensbeheerfuncties. Want vrouwen kunnen zich vaak uitstekend inleven in anderen. Dat past goed bij de verschuiving in het denken binnen de vermogensbeheersector: het gaat steeds meer over het ontwikkelen van producten die passen bij een klant. Van product push, naar product pull.

Ik zet me zelf vooral graag in voor meer inclusiviteit. Nieuwe groepen binnen je organisatie moeten zich thuis kunnen voelen. Erken dat dit nodig is. Probeer de groepsdynamiek daarop aan te passen. Als ik hierover met mannelijke collega’s spreek, merk ik echt veel goede wil, maar het bewustzijn is er nog niet altijd. Soms zit dat in op het oog simpele zaken zoals de keus voor een gespreksonderwerp. Je kunt rekening leren houden met wat nieuwkomers interessant zouden kunnen vinden. Voetbal en wielrennen zijn traditioneel gezien nou eenmaal meer mannenonderwerpen. Dan wordt het makkelijker voor hen om aansluiting te vinden binnen de organisatie. Verandering op gang brengen zonder dat iemand zich tekortgedaan voelt of het idee heeft dat er een belerend vingertje wordt opgestoken, is lastig. Waar moet je beginnen? Bestaan daar eigenlijk trainingen voor? En hoe zou ik zelf dingen veranderd willen zien? Ik vind het best lastig om die vragen te beantwoorden en merk dat ook anderen hiermee worstelen. Wat we als vrouwen in elk geval kunnen doen, is de verantwoordelijkheid nemen om te benoemen wat we mis zien gaan. Daarbij moeten we wel sensitief te werk gaan. Juist omdat de goede wil er wel is, is het belangrijk om de sfeer respectvol te houden. De reset die je van mensen vraagt, kost tijd.

Dat ik inmiddels enkele keren geswitcht ben tussen asset management- en asset owner-werkomgevingen heeft mijn blik verruimd en mijn kennis en inzichten verrijkt. Doordat ik aan de verschillende kanten van de tafel heb gezeten, zijn voor mij veel misverstanden over ‘de andere kant’ uit de weg geruimd. Misverstanden over de werking, de redenen, het belang en de betekenis van de werkprocessen aan beide kanten. Daardoor verloopt mijn carrière ook anders dan die van veel anderen in de sector, vermoed ik. Ik denk dat allerhande misverstanden over ‘de andere kant’ voor mensen die binnen één kolom blijven werken, in stand blijven. Van tijd tot tijd buiten je comfortzone treden, kan je veel ruimte in je geest en nieuwe inzichten opleveren. Ik kan het iedereen aanraden.

Het belangrijkste moment uit mijn loopbaan vond plaats toen ik tijdens de crisis van 2008 en de afwikkeling van het Lehman-faillissement te maken kreeg met de urgentie in de financiële wereld om orde op zaken te stellen. Dat vroeg om snel, doordacht handelen en creativiteit. De noodzaak tot actie zorgde dat ik direct al veel verantwoordelijkheid kreeg. Ik doorliep een steile leercurve en leerde het belang van vooruitkijken zien: een besluit kan na tien jaar grote en onverwachte gevolgen hebben. Als ik nu jonge mensen hoor zeggen dat de waarde van hun duur gekochte huis of aandelenportefeuille niet omlaag kan, dan vind ik dat behoorlijk verontrustend.
 

Ik kan me dagelijks onderdompelen in de beleggingstheorie of in governancevraagstukken maar uiteindelijk gaat het erom financiële rust te creëren bij onze deelnemers

 
Dat ik aan het begin van mijn loopbaan ook als trader heb gewerkt, heeft mij op jonge leeftijd al geleerd over bepaalde drempels heen te komen, voor mezelf op te komen, ‘nee’ durven te zeggen en snel beslissingen te nemen. Ook dit is erg waardevol gebleken.

Ik ben een harde werker, ik wil graag snel groeien en dat blijven doen. Met ‘rust en operationeel’ maak je mij niet gelukkig. Ik wil plannen kunnen maken en uitvoeren, sparren, nieuwe dingen leren, voelen dat ik groei. Ik vind het ook fijn om anderen binnen een organisatie verder te helpen en daarmee ook de organisatie zelf. Ik houd ervan om, samen met een team, lange trajecten te doorlopen en te doorleven. Ik ben nieuwsgierig en ben blij met organisaties die me de kans bieden mijn nieuwsgierigheid productief voor ze in te zetten. Toen ik begin dertig was, merkte ik dat ik als senior portfoliomanager tegen mijn plafond zat. Wat zou de volgende stap nog kunnen zijn? Ik had ervaring nodig voor een volgende stap, maar die ervaring kon ik niet opbouwen omdat ik geen kans kreeg.

Onder andere uit deze worsteling ontstond mijn besluit om een zijwaartse stap naar de asset ownerwereld te maken. Een paar jaar later benaderde DMFCO me. Zij boden me de kans manager te worden omdat ze mijn profiel, kennis en ervaring bijzonder vonden. Tot op de dag van vandaag vind ik het groots dat ze mij toen die functie hebben durven gunnen, zuiver vanwege mijn profiel, zonder dat succes verzekerd was. Meestal gaan partijen voor zekerheid. Goede medewerkers kunnen daarop vastlopen. DMFCO durfde voor een andere weg te gaan.
 

Vrouwen kunnen zich vaak uitstekend inleven in anderen. Dat past goed bij de verschuiving in het denken binnen de vermogensbeheersector

 
Bij PME komen mijn keuzes privé en de drive voor mijn werk elkaar tegen. Persoonlijk ben ik zeer begaan met duurzaamheid. Dat ik werk voor een pensioenfonds dat hierin voorop wil lopen, sluit naadloos aan bij mijn voorkeur. Bij de gesprekken voor mijn functie bleek die klik heel snel. Ik mag met deze organisatie de pensioenen van mijn overbuurman en van de vader van een vriendin verzorgen. Ik mag hier bijdragen aan de verdere doorgroei van de hightech-sector waar we middenin zitten. Meedoen aan het moois dat de BV Nederland aan het neerzetten is. Echt, ik werk hier voor veel meer dan alleen mijn salaris.

Ik heb altijd wel vanuit idealen gehandeld. Mijn man, ook werkzaam in de hightech-omgeving en deelnemer bij PME, steunt me daarin. Wij hebben thuis ook geen standaard rolpatronen. Als alles openligt, ga je anders naar de wereld kijken. De mens staat daarbij centraal in wat ik doe. Door de deelnemer te zien, is mijn werk betekenisvol geworden. Begrijp me goed, ik ben heus niet naïef. Dat kan ik me als belegger beslist niet permitteren. Ik vind wel dat de wereld moet verduurzamen, maar wil ook dat onze deelnemers een goede oudedagsvoorziening hebben. Het najagen van mijn idealen mag nooit ten koste gaan van hun pensioen.’
 

Evelien van Hilten  Evelien van Hilten is econoom en sinds 2025 Manager Vermogensbeheer bij PME Pensioenfonds. Na haar afstuderen en een traineeship Global Risk bij ING vervulde ze ruim acht jaar vermogensbeheerfuncties bij NN IP waaronder die van Portfolio Manager Residential Real Estate/ Mortgage Loans. Van 2017 tot 2021 was Van Hilten Investment Manager bij Philips Pensioenfonds. Daarop volgden vier jaar als Head of Portfolio Management bij DMFCO Asset Management. Vanuit haar in 2020 opgerichte eigen adviesbedrijf was Van Hilten RvT-lid bij bedrijfstakpensioenfonds Foodservice.

 

Lees het verslag in de digitale versie van Financial Investigator magazine