Han Dieperink: Het beste moment om in te stappen
Han Dieperink: Het beste moment om in te stappen
Rationeel beschouwd is het beste instapmoment altijd vandaag. Tijd in de markt verslaat het timen van de markt. Maar beleggers zijn nu eenmaal geen rationele wezens.
Door Han Dieperink, geschreven op persoonlijke titel
Iedere belegger stelt zichzelf op enig moment de vraag wat het beste moment is om in te stappen. Het eerlijke antwoord is zo eenvoudig, dat het bijna onbevredigend klinkt: het beste moment is nu. Onderzoek na onderzoek toont aan dat tijd in de markt belangrijker is dan het timen van de markt. Wie zijn volledige vermogen in één keer belegt, behaalt op de lange termijn een hoger rendement dan wie het instapmoment probeert te optimaliseren. De reden is simpel: markten stijgen vaker dan ze dalen en elke dag buiten de markt is een dag zonder rendement.
Markten mogen dan wellicht efficiënt zijn, individuele beleggers zijn dat niet. De mens heeft een bijna niet te onderdrukken neiging om precies het verkeerde te doen. Op de top van de markt, wanneer de koersen al maanden stijgen en iedereen erover praat, voelt instappen als de meest logische beslissing. Op de bodem, wanneer de kranten vol staan met doemscenario’s, is uitstappen het enige wat nog veilig lijkt. Hebzucht is nu eenmaal een sterkere emotie dan angst en beleggers hebben niets tegen risico, zo lang het maar geen geld kost. Angst komt en gaat, maar de aantrekkingskracht van stijgende koersen is bijna onweerstaanbaar.
Een belegging in de index is rationeel gezien de beste oplossing voor de meeste beleggers. Door als free rider mee te liften op de inspanningen van actieve beleggers die de koersen tot stand brengen, worden kosten bespaard en wordt de markt gevolgd zonder dure beheervergoedingen. Maar emotioneel is juist zo’n indexbelegging een gevaar voor het rendement. Want als de markt zakt, weet je met zekerheid dat jouw belegging ook zakt. Er is geen fondsmanager die je geruststelt, geen afwijkende strategie die hoop biedt. Dan groeit de verleiding om even aan de zijlijn te gaan staan, in afwachting van betere tijden. En als er vervolgens weer enthousiasme is op de beurs, is het verleidelijk eenvoudig om opnieuw in te stappen met datzelfde indexfonds. Het resultaat is voorspelbaar: te laat eruit, te laat erin, en een rendement dat structureel achterblijft bij de index die men oorspronkelijk wilde volgen.
Kwantitatieve beleggers slagen erin van dit gedrag gebruik te maken. Via factorbeleggen exploiteren zij systematisch de fouten die emotioneel gedreven beleggers maken. Dat krijgt dankzij kunstmatige intelligentie een nieuwe dimensie. Algoritmen beleggen op basis van waarde, momentum, kwaliteit, lage volatiliteit en omvang, en zij doen dat zonder last te hebben van hebzucht of angst. Zij maken voortdurend gebruik van de stroom aan in- en uitstapbeslissingen van mensen die denken de markt te kunnen timen. Waar de emotionele belegger op de top koopt en op de bodem verkoopt, staat aan de andere kant van die transactie steeds vaker een machine die precies het tegenovergestelde doet.
Het beste moment om in te stappen blijft vandaag. Maar wie zichzelf kent en weet dat de emoties op een gegeven moment de overhand zullen nemen, doet er goed aan het beleggen uit te besteden aan een partij die dat rationele pad wel kan bewandelen. Want het grootste risico voor het rendement is uiteindelijk niet de markt, maar de belegger.
Lees het volledige artikel in Financial Investigator magazine