Han Dieperink: De bullmarkt is pas halverwege
Door Han Dieperink, geschreven op persoonlijke titel
Sinds het najaar van 2022 houd ik vast aan het über-Goldilocks-scenario: een economische en beursomgeving die bijna té perfect is. Niet te heet, niet te koud, maar precies goed en dan nog een schepje erbovenop.
Inmiddels, medio mei 2026, kunnen we vaststellen dat dit geen wishful thinking meer is. De Amerikaanse beurs, gemeten aan de S&P 500, is sinds de bodem van medio oktober 2022 met meer dan 100% gestegen. Een verdubbeling in minder dan vier jaar. Wie de geschiedenisboeken openslaat, weet dat bullmarkten die deze mijlpaal eenmaal hebben bereikt, zelden meteen stoppen. Sterker nog, de statistiek suggereert dat er vanaf dit niveau nog eens een verdubbeling in het vat kan zitten. Zelfs na de indrukwekkende stijging van de afgelopen zes weken blijft dit basisscenario intact. De ingrediënten voor voortzetting zijn nog volop aanwezig. Toch is tijd om het über-Goldilocks-verhaal nog eens tegen het licht te houden.
Het begrip Goldilocks kennen we uit de jaren negentig: een economie die niet oververhit raakt en geen recessie kent, met stabiele groei en lage inflatie. Über-Goldilocks gaat verder. Het omvat niet alleen een geslaagde desinflatie zonder recessie – een historisch zeldzame prestatie van centrale bankiers – maar ook de meest ingrijpende productiviteitsrevolutie sinds de Roaring Twenties. Toen werd menselijke spierkracht geautomatiseerd. Nu automatiseren we menselijke denkkracht met kunstmatige intelligentie. Dat is een veel fundamenteler en duurzamer fenomeen.
1) Gematigde maar robuuste groei
De economie groeit stevig genoeg om winsten te ondersteunen, maar niet zo hard dat oververhitting dreigt. Bedrijven investeren eerder te weinig dan te veel. De productiviteitswinsten overstijgen al die van eind vorige eeuw en we staan nog maar aan het prille begin van de AI-transformatie. Dit leidt tot een unieke win-win: lonen kunnen stijgen terwijl arbeidskosten voor bedrijven dalen. Werknemers profiteren als consument, als aandeelhouders en als eigenaar. Steeds vaker krijgen mensen bovendien een deel van hun vergoeding in kapitaal, wat bijdraagt aan een K-vormige economie waarin de vaardigen en kapitaalkrachtigen extra hard vooruitgaan.
2) Lage en stabiele inflatie
De desinflatie sinds de post-coronapiek is opmerkelijk succesvol. Een inflatie onder de 2% komt binnen bereik, zelfs terwijl de olieprijs recent hoger lag. Paradoxaal genoeg is de beste remedie tegen hoge olieprijzen een hoge olieprijs: die stimuleert aanbod en versnelt de energietransitie. De kans groeit dat we de laatste echte oliecrisis hebben meegemaakt en dat prijzen structureel onder druk komen te staan door de energietransitie. Dat is uitstekend nieuws voor de koopkracht en voor de winstmarges van bedrijven.
3) Accommoderend monetair beleid
De Fed en andere centrale banken hoeven niet agressief te verhogen noch in paniek te verlagen. Een stabiele of geleidelijk dalende rente is het ideale scenario voor risicovolle assets. Liquiditeit blijft ruim. De recente geopolitieke spanningen rond Iran hebben renteverlagingen misschien uitgesteld, maar uitstel is geen afstel. Zolang de markt mag hopen op lagere rentes, blijft er opwaarts potentieel. Wat in het vat zit, verzuurt niet.
4) Gezonde arbeidsmarkt
Er is volledige werkgelegenheid zonder dat loongroei de winstmarges bedreigt. Ondanks automatisering blijft de vraag naar personeel groeien. De geschiedenis laat zien dat technologische revoluties uiteindelijk meer banen creëren dan ze vernietigen. De arbeidsmarkt ondersteunt consumptie zonder de economie uit balans te brengen: precies de sweet spot.
5) Spectaculaire winstgroei
Het eerste kwartaal van 2026 was ronduit indrukwekkend. Bijna 85% van de S&P 500-bedrijven versloeg de verwachtingen, met een winstgroei per aandeel van bijna 28% tegenover een verwachte 13%. Belangrijker nog, deze kracht is niet langer beperkt tot de Verenigde Staten. In Europa presteerde ruim 47% van de bedrijven beter dan verwacht en in Japan liggen winsten eveneens boven consensus.
De breedte is gezond. Niet alleen de Magnificent Seven dragen de markt, maar ook consumentenbedrijven in het hogere segment. Wel zien we signalen van tweedeling: Kraft Heinz, Whirlpool en McDonald’s wijzen op druk bij lagere inkomensgroepen. Slechts 10% van de consumenten bepaalt 50% van de consumptie. Die polarisatie blijft een aandachtspunt, maar ondermijnt voorlopig de overall winstgroei niet.
6) Geopolitieke schokken als brandstof
In tegenstelling tot de jaren negentig zijn er dit keer tal van externe schokken. Oorlogen, spanningen, energiecrises. Toch negeren markten deze vaak zodra duidelijk wordt dat ze weinig impact hebben op bedrijfswinsten. De correlatie tussen winsten en koersen ligt historisch op 98%. Al het andere is ruis. Conflicten drijven bovendien innovatie en investeringen aan, wat uiteindelijk positief is voor aandelen.
7) Geen euforie
Dit is misschien wel het gezondste kenmerk. Beleggers zijn optimistisch genoeg om risico te nemen, maar er is geen sprake van extreme positionering of irrationele exuberance. Het scepticisme rond kunstmatige intelligentie blijft opvallend groot, ondanks groeiend bewijs van impact. Die terughoudendheid, die al in 2022 begon met massale recessieverwachtingen die niet uitkwamen, houdt de markt in balans en voorkomt excessen.
De recente stijging in zes weken is spectaculair, maar past in het patroon van bullmarkten: sterke herstelrallies volgen vaak op correcties. Het über-Goldilocks-scenario is per definitie tijdelijk. Ooit zal een van de ingrediënten uit balans raken. Maar op dit moment zijn alle zeven componenten nog aanwezig en versterkend ze elkaar.
Wie na een verdubbeling van de koersen denkt dat de bullmarkt voorbij is, vergeet de lessen van de geschiedenis. Bullmarkten eindigen niet omdat ze ‘te ver’ zijn gestegen, maar omdat het onderliggende verhaal verandert. Dat verhaal van productiviteitsrevolutie, gecontroleerde inflatie, winstgroei en liquiditeit lijkt voorlopig nog intact. De koersen kunnen nog eens verdubbelen. De markt is, ondanks alles, nog lang niet klaar.