Bob Homan: Softwaremageddon? Waarom paniek voorbarig is
Door Bob Homan, Hoofd ING Investment Office
De technologiesector begon het jaar met lichte turbulentie. Wereldwijd staat tech dit jaar in de min, terwijl de brede markt juist een plus laat zien. Aangezien technologie inmiddels bijna een kwart van de wereldwijde beurswaarde vertegenwoordigt, is het begrijpelijk dat elke schok in deze sector direct voelbaar is in de bredere markt.
De schok is vooral in de VS goed zichtbaar. Daar beslaat tech meer dan 40% van de S&P 500, waardoor een daling de hele index meesleurt. In Europa zien we juist groene cijfers voor de sector, al is dat beeld grotendeels het werk van één zwaargewicht: ASML, dat bijna de helft van de Europese techindex vormt. Het is alsof één spits de uitslag van de hele competitie bepaalt.
Toch is de recente zwakte geen signaal dat de fundamenten afbrokkelen. De bedrijfsresultaten blijven stevig, vaak zelfs sterker dan die van de bredere markt. De waarderingen, vorig jaar nog bestempeld als ‘duur’, zijn teruggekeerd naar hun historische gemiddelden. En de vooruitzichten zijn nog altijd indrukwekkend: analisten rekenen op een winstgroei van ruim 35% voor de sector dit jaar. Als er al sprake is van een bubbel, dan gedraagt die zich opmerkelijk rationeel.
De onrust van beleggers komt vooral uit één hoek: software. Deze industrietak daalt dit jaar met bijna 15%. Dat segment vertegenwoordigt wereldwijd een kwart van de technologiesector en in de VS zelfs een derde. De vraag die rondzingt, is of AI‑agenten traditionele software overbodig kunnen maken. Het klinkt als een dreigend scenario, maar de recente geschiedenis leert dat voorspellingen over ‘de ondergang van X door technologie Y’ zelden uitkomen. Toen ChatGPT werd gelanceerd, leek het alsof de klassieke zoekmachine op sterven na dood was. Google integreerde ondertussen Gemini in zijn producten en behoudt daardoor gewoon zijn dominante positie. Ook het verhaal dat DeepSeek NVIDIA’s macht zou breken, bleek vooral speculatie.
Grote techbedrijven beschikken over diepe zakken, enorme ontwikkelteams en een sterke prikkel om elke dreiging snel te absorberen of te neutraliseren. Niet iedereen zal de race winnen, maar de sector als geheel heeft een uitzonderlijk aanpassingsvermogen. Het is precies dat vermogen dat hem groot heeft gemaakt.
Fysieke beperkingen spelen momenteel een veel concretere rol. De vraag naar rekenkracht explodeert en de productie van RAM‑geheugen kan nauwelijks volgen, met vervijfvoudigde prijzen in een half jaar tijd als gevolg. Datacenters zitten tegen hun maximale capaciteit aan, terwijl elektriciteitsnetwerken worstelen met de snelle toename in stroomvraag. In de VS verbruiken datacenters inmiddels net zoveel elektriciteit als heel Thailand. Dat zijn geen sentimenten, dat is fysica.
Voor beleggers betekent dit geen vlucht uit tech, maar eerder een uitnodiging om het speelveld breder te bekijken. Technologie blijft een essentiële pijler in elke portefeuille, al was het maar vanwege het gewicht in de indexen en de superieure winstgroei. De AI‑revolutie reikt echter verder dan software en halfgeleiders. Ook farma, energiebedrijven en infrastructuurspelers profiteren van digitale groei.
De conclusie is simpel: dit is geen softwaremageddon. Het is een sector die groeit, schuurt, piept en kraakt, zoals zij altijd heeft gedaan. Dat piepen en kraken maakt het soms best lastig om belegd te blijven, maar dat blijft wel, ook hier, het adagium.