Amundi: Italiaanse staatsobligaties in rustiger vaarwater


Amundi: Italiaanse staatsobligaties in rustiger vaarwater

Zolang de Italiaanse regering een sterke verslechtering van de overheidsfinanciën weet te vermijden, zal de risicopremie op Italiaanse staatsobligaties minder schommelen dan eerder dit jaar. Ondanks lagere opkopen door de Europese Centrale Bank neemt de druk op de markt af door een lager aanbod van nieuwe stukken. Bovendien houden beleggers rekening met een groter begrotingstekort dan waarop de nieuwe regering af lijkt te koersen.

Dat stellen Annalisa Usardi en Sergio Bertoncini, resp. macro-econoom en kredietstrateeg bij Europa’s grootste vermogensbeheerder Amundi. Op 27 september zal er in Rome meer duidelijkheid komen over de begrotingsplannen van de nieuwe regering.

De afgelopen jaren is de netto-uitgifte van nieuwe Italiaanse staatsobligaties gedaald, van €70 à €80 miljard in 2013/2014 naar €40/€50 miljard in de jaren daarna. Amundi schat het cijfer dit jaar zal dalen tot €30 miljard. Daarnaast is sprake van een seizoenseffect: de uitgifte is altijd hoger geweest in de eerste helft van het jaar. Ook 2018 zal dit beeld laten zien, stellen de Amundi-specialisten. In de loop van 2018 zal de netto-uitgifte zelfs negatief worden (de aflossingen overtreffen de emissies), hetgeen de druk op de markt – waarop buitenlandse beleggers hun posities in mei in juni fors hebben teruggedraaid – vermindert.

De huidige risicopremie op Italiaanse schuld past volgens Usardi en Bertoncini bij een begrotingstekort van 2,5 tot 2,7% van het bbp in 2019. Geen extreem scenario, zo erkennen ze, maar het betekent wel dat de markt al rekening houdt met een losser begrotingsbeleid dan waarop de Italiaanse regering op grond van de laatste berichten lijkt af te koersen (namelijk een begrotingstekort van onder de 2%). Een ramkoers met de EU, met een tekort van boven de 6%, zou leiden tot een spread van circa 500 basispunten.

Amundi wijst er ook op dat de structuur van de Italiaanse staatsschuld de afgelopen jaren sterk is gewijzigd. Over de hele schuld wordt nu gemiddeld 2,77% rente betaald, tegen 4% in 2014. Bijna tweederde van de uitstaande schuld is uitgegeven na 2013, in tijden van relatief lage rentes. Deze dalende financieringskosten gingen gepaard met een stijging van de gemiddelde looptijd tot 7 jaar. Het aandeel van schatkistpapier in de totale financiering is sinds 2011 bijna gehalveerd, dat van staatsobligaties met een middellange tot lange looptijd nam toe van 64% tot 72%. Kortlopende schuldtitels met een variabele rente dekken nu 12% van de Italiaanse staatsschuld, in 2011 was dat 24%. Dat maakt de Italiaanse schuld minder gevoelig voor eventuele toekomstige renteverhogingen door de ECB.

Op basis van deze andere samenstelling van de schuld denkt Amundi dat de gemiddelde financieringskosten in 2019 verder dalen – tenzij er een schok optreedt zoals de eerder genoemde ramkoers met Brussel. De vermogensbeheerder verwacht weliswaar een forse hogere gemiddelde rente op nieuwe schuld (1,5% in 2019, tegen 0,55% eind april), maar daarmee liggen de (her)financieringskosten nog altijd lager dan de gemiddelde huidige rente op uitstaande schuld (2,77%) en de gemiddelde rente op obligaties (met lange en middellange looptijd) die de komende jaren moeten worden afgelost (2,7% in 2019, 2,34% in 2020 en 2,37% in 2021). Alleen een scherpe stijging van de spread kan deze positieve trend keren.

 

  • E-mail

 permalink

 

Meer Persberichten


Terug naar het overzicht

Terug naar boven