Franklin Templeton: Door aanhoudend sterke euro heeft de ECB nog een lange weg af te leggen


Franklin Templeton: Door aanhoudend sterke euro heeft de ECB nog een lange weg af te leggen

De markten reageerden enthousiast op de als optimistisch gekleurde uitlatingen van ECB-voorzitter Mario Draghi van vorige maand, want hierdoor steeg de euro in één rechte lijn door tot in de maand juli. Matthias Hoppe, senior vice president en portefeuillebeheerder van Franklin Templeton Multi-Asset Oplossingen, heeft meer recente commentaren van Draghi opgevat als een waarschuwingssignaal aan de markt dat ze niet op de feiten vooruit mag lopen.

Ondanks de scepsis die we in een voorgaand artikel uitten over de snelle waardestijging van de euro sinds de welbekende speech van ECB-voorzitter Mario Draghi in Portugal op 27 juni, heeft de munt haar opmars verdergezet.

Wij denken dat de ECB wil vermijden dat de euro al te fors stijgt, zeker omdat de inflatie nog altijd onder de doelstelling van 2% blijft. De vraag is dus of de ECB iets kan doen om de stijging van de euro af te blokken.

In zijn meest recente persconferentie van 20 juli leek Draghi volgens ons uitgesproken dovish. Hoewel hij herhaalde dat de groei in de eurozone bevredigend was, erkende Draghi dat de inflatiedoelstelling van de ECB nog verre van bereikt is. “De inflatie noteert niet op het niveau dat we willen, en waarop ze zou moeten noteren,” vertelde hij.

Ter referentie, de algemene consumentenprijzen stegen in juni met 1,3%, terwijl de kerninflatie, die de bekende volatiele energieprijzen uitsluit, 1,1% bedroeg.

De commentaren van Draghi volgden op de bevestiging van de raad van bestuur van de ECB dat de beleidsrente langere tijd op het huidige niveau zou blijven, en een heel stuk na het afronden van het QE-programma (kwantitatieve versoepeling).

Bovendien had de ECB nog maar eens herhaald dat ze de omvang en looptijd van haar QE-programma zou uitbreiden indien de verwachtingen minder rooskleurig zouden worden, of indien de financële voorwaarden niet langer zouden overeenkomen met een duurzame evolutie van het inflatiepad. “We staan klaar om ons inkoopprogramma van activa uit te breiden op het vlak van omvang en/of looptijd,” vermeldde Draghi uitdrukkelijk.

Volgens ons zijn deze opmerkingen een waarschuwingssignaal voor de obligatiemarkt. We denken dat de ECB niet wil dat de markt op de feiten vooruit zou lopen en dat ze zou dreigen om de inflatie verder omlaag te duwen door de ontleningskosten te verhogen. De ECB staat met andere woorden klaar om te handelen zoals in het verleden.

De obligatiemarkten leken hem op zijn woord te geloven, aangezien de rentevoeten daalden na de persconferentie. De valutamarkt leek daar echter anders over te denken, en de euro ging hoger. Volgens veel waarnemers had de ECB een kans gemist om de euro naar omlaag te praten. Het ziet er naar uit dat gewoon ‘voorzichtigheid en geduld’ prediken niet voldoende was om te vermijden dat de eenheidsmunt verder zou stijgen.

De retoriek van de centrale bankier, de rentevoeten en het monetair beleid alleen kunnen niet de belangrijke factoren zijn die de wisselkoers bepalen. Volgens ons wordt de sterkte van de euro waarschijnlijk ingegeven door de andere kant van de vergelijking, met name de US dollar. Sinds maart zijn de Amerikaanse economische cijfers immers een teleurstelling gebleken, terwijl de cijfers uit de eurozone positieve verrassingen hebben opgeleverd.

In feite is het verschil tussen positief verrassende cijfers in de eurozone en negatieve verrassingen in de VS een vrij goede verklaring geweest voor de recente forse stijging van de euro ten opzichte van de US-dollar. Enerzijds zijn de hoge verwachtingen op het vlak van het potentiële begrotingsbeleid en het wetgevende werk in de Verenigde Staten niet ingelost. Anderzijds zijn de pessimistische verwachtingen die werden gecreëerd door de schuldencrisis in de eurozone van 2012 weggespoeld door golven van betere cijfers.

In een dergelijk scenario ziet het er naar uit dat de euro zal blijven stijgen tegenover de US-dollar. De ECB wil vermijden dat de munt al te sterk stijgt, aangezien ze volgens ons de financiële voorwaarden al aan het verstrakken is. We denken dat het betekenisvol is dat Draghi uitdrukkelijk erkende dat krappere financiële voorwaarden “het laatste is wat de Raad van Bestuur wil”.

Deze uitlatingen staan in schril contrast met de Amerikaanse Federal Reserve (Fed), die probeert om de financiële voorwaarden te verstrakken door de rentevoeten te verhogen en haar balans af te bouwen. Hoewel de ECB haar inkopen van activa vanaf deze herfst verder zou kunnen afbouwen, luidt dat niet meteen het einde in van QE. Bovendien zal het volgens ons nog enkele jaren duren voor de rentevoeten gestaag worden opgetrokken.

Zelfs indien de economie in de eurozone een bijna volledige tewerkstelling kende, waar we nog ver van verwijderd zijn, denken we dat de ECB weinig redenen zou hebben om de rentevoeten op te trekken, aangezien zowel de huidige inflatie in de eurozone als de inflatieverwachtingen ruim binnen de perken blijft. In die context is het mogelijk dat beleggers te optimistisch zijn geworden over de kans dat het monetair beleid wordt verstrakt. De huidige rentevoeten zullen waarschijnlijk behouden blijven, in tegenstelling tot in de VS, waar algemeen verwacht wordt dat de Fed dit jaar nog minstens één renteverhoging zal doorvoeren, die de dollar zou moeten ondersteunen.

Hoe lang kan de rally van de euro dan nog overeind blijven? In het verleden vielen belangrijke hoogtepunten van de euro samen met een piekniveau van de groei en inflatie. We denken dat de waardestijging van de euro zal wegen op de groei indien ze zich in de rest van 2017 en het begin van 2018 doorzet. Aangezien de macht van de ECB om de valutamarkt te controleren in deze fase misschien wat beperkt is, wordt ze mogelijk verplicht om te wachten met taperen. Het is ironisch dat door deze marktreactie de ECB misschien zelfs haar dreigement om QE te verhogen zal uitvoeren.

Ondertussen is het resultaat een ingewikkelde krachtmeting tussen een sterke euro en een zwakkere dollar. Een sterke euro kan mogelijk wegen op de export en de groei in de eurozone onder druk zetten, terwijl een zwakkere dollar in feite erg positief kan zijn voor de rest van de wereld, zeker in de Verenigde Staten en de opkomende markten.

 

  • E-mail

 permalink

 

Meer Persberichten


Terug naar het overzicht

Terug naar boven