De sterke koersdaling van schuldeffecten uit opkomende economieën in lokale valuta’s de afgelopen weken heeft een van de interessantste beleggingsthema’s van de afgelopen jaren aan glans doen verliezen. Maar schuldpapier uit opkomende landen biedt op lange termijn nog altijd vooruitzichten op aantrekkelijke rendementen en zekerheid, vooral in vergelijking met vastrentende waarden in veel ontwikkelde landen.

De hogere rendementen die in opkomende landen kunnen worden verkregen lijken aantrekkelijker dan die in ontwikkelde markten. Schuldpapier uit opkomende landen in lokale valuta’s bieden zowel obligatie resultaten als potentiële valutawinsten.

De economische situatie in Azië en Latijns-Amerika heeft geleid tot een solidere balanspositie dan die in vele ontwikkelde landen. Bovendien lijken de hogere rendementen die in deze landen kunnen worden verkregen aantrekkelijk in vergelijking met die in ontwikkelde markten. Verder biedt schuldpapier uit opkomende landen in lokale valuta’s zowel obligatieresultaten als potentiële valutawinsten. Niettemin hebben de afgelopen maanden getoond dat schuldeffecten uit opkomende landen ook in waarde kunnen dalen en is op kortere termijn een verdere correctie niet uitgesloten. Fondsbeheerders van Pictet Asset Management, dat USD 19 miljard beheert in deze vermogensklasse, menen dat schuldeffecten uit opkomende markten in ogenschouw moeten worden genomen door iedereen die op zoek is naar rendement en naar relatieve zekerheid wat betreft onderliggende factoren.

Kortlopende Amerikaanse schuldeffecten brengen bijna niets op, en zelfs 10-jaars staatsobligaties bieden minder dan 2 procent. De JP Morgan GBI-EM-index van obligaties uit opkomende landen in lokale valuta toonde daarentegen begin oktober een yield-to-maturity van 6,68%. Het rendement is niet de enige belangrijke factor. De balanspositie van opkomende economieën staat in schril contrast met de steeds slechtere kredietwaardigheid en de hardnekkige begrotingsproblemen in ontwikkelde landen.

Het is overigens belangrijk om opkomende markten niet als een uniform blok te zien en de landen te differentiëren. Latijns-Amerikaanse schuldeffecten hebben beter gepresteerd dan Aziatische. Het rendement op jaarbasis van schuldeffecten uit opkomende Aziatische landen bedroeg de afgelopen 10 jaar ongeveer 12%, terwijl Latijns-Amerikaans schuldpapier ongeveer 6 procentpunten meer dan dat behaalde. Waarom scoort deze beter? Latijns-Amerika is traditioneel volatieler en betaalt een risicopremie. Aziatische schuldeffecten hebben over het algemeen een hogere rating dan Latijns-Amerikaanse, maar niettemin zijn Brazilië en Mexico in praktisch alle opzichten beleggingskwaliteit. Zij liggen in lijn met Azië wat betreft onderliggende economische factoren, maar bieden in vele gevallen hogere rendementen: Braziliaans schuldpapier met een looptijd van vijf jaar levert 10,8% op en Mexicaans 6,8%, in vergelijking met 7,25% voor Indonesië en 3,8% voor Thailand. In de loop van de tijd zal deze risicopremie dalen, wat de obligatiekoersen omhoog zal stuwen. En omdat voedsel een minder zware weging heeft in het inflatiemandjes dan in Azië, heeft Latijns-Amerika meer speelruimte om de rente te verlagen, wat de obligatiekoersen ook goed zal doen.

Wisselkoersen

Tot een paar maanden geleden gold als argument voor schuldeffecten uit opkomende landen in lokale valuta’s ook dat de valuta’s zouden stijgen, als verdediging tegen de terugkeer van een inflatie. Dit zou aanvullend rendement kunnen bieden. De directe inflatiedreiging is wat op de achtergrond verdwenen. Wel blijft duidelijk dat de valuta’s van opkomende landen op lange termijn in waarde zullen stijgen, naarmate de ontwikkelingslanden inlopen op de rijke wereld. Sterkere valuta’s zouden nog twee andere doelen dienen: zij zouden de economie sterker richten op binnenlandse consumptie en weg van export, in een tijd met een zwakke vraag in de rijke landen en zouden leiden tot een minder sterke groei van de uit interventies afkomstige valutareserves.

Aziatische en Latijns-Amerikaanse valuta’s hadden echter een van hun slechtste maanden sinds jaren, hoewel zij later weer wat stegen vanwege de geruchten over een nieuwe verruiming van het beleid in de VS en een mogelijk oplossing voor de eurocrisis. Tevens zijn niet alle opkomende economieën er blij mee als hun valuta’s stijgen. Brazilië vecht wat het land een valutaoorlog noemt en probeert de waarde van de real, die in juli het hoogste punt in 12 jaar bereikte, te beperken om zo de export concurrerend te houden.