Macro-econoom Keith Wade van Schroders kijkt naar de vereisten om de euro te redden De eurocrisis is in een nieuwe fase beland nu de EU en het IMF een veel onverzoenlijker standpunt tegenover Griekenland hebben ingenomen en de volgende tranche van het steunpakket nog niet is overgemaakt. Griekenland heeft hier weliswaar op gereageerd, maar het besef groeit dat de tijd om is en dat een aanzienlijke herstructurering van de Griekse schuld onvermijdelijk is geworden. Een afstempeling zal minimaal 50% moeten bedragen. Volgens Wade zijn er drie stappen nodig voor een ordelijk verloop van een ‘default’ van Griekenland: steun voor de banken en een mogelijke herkapitalisatie van de ECB en IMF. Vervolgens dient er steun te worden gegeven aan de omliggende landen om het gevaar van besmetting te vermijden aan de randen van de eurozone. Dit betekent in concreto een verhoging van het EFSF van de huidige 440 mrd euro tot wel 1 of 2 bln euro. Daarbij moet goed gekeken worden naar de balans tussen de omvang van het fonds en de gevolgen voor de kredietwaardigheid van de landen áchter het fonds. De derde en laatste stap die nodig is, zijn maatregelen om de Europese groei te stimuleren. Daarbij draaien de hoofden opnieuw naar de ECB, bijvoorbeeld voor een verdere verruiming of een renteverlaging. Het is echter niet waarschijnlijk dat alle drie de stappen zijn gezet voordat de G-20 later deze maand bijeenkomt. En daarom zal de onzekerheid aanhouden en de markten de druk hiervan blijven voelen.  De uiteindelijke langetermijnoplossing die nodig is, is dat het huidige system wordt omgevormd tot een budgettaire en politieke eenheid en zo werkbaar wordt. Zo kunnen overschotten op een natuurlijke manier toevloeien naar landen met een tekort. Ook de uitgifte van eurobonds zullen nodig blijken. Het is nog niet te laat voor een dergelijke stap, maar het zal kantje boord worden. Als het niet snel gaat, zal de euro kunnen worden bijgeschreven op de lange lijst van mislukte muntunies.