ING IM waarschuwt dat het gevaar van deflatie nog altijd door veel institutionele beleggers wordt onderschat -       Deflatie verwacht als gevolg van de grote output gap -       Bezorgdheid dat centrale banken over de vaardigheden noch middelen beschikken om aanhoudende deflatie te bestrijden   Den Haag - ING Investment Management (ING IM) is van mening dat beleggers in de ontwikkelde wereld hun portefeuilles moeten beschermen tegen de middel- en langetermijneffecten van deflatie. ING IM waarschuwt dat beleggers te lang voorbij zijn gegaan aan het inflatiedebat en zich teveel hebben gericht op de zorgen omtrent de staatsschulden en de mondiale groei.   Het debat van inflatie versus deflatie woedt al sinds de centrale banken ermee begonnen zijn in een alarmerend tempo hun balans op te rekken. ING IM denkt dat het lage niveau van de vraag, hetgeen resulteert in een aanhoudend grote ‘output gap’, in de economieën van de ontwikkelde wereld kan leiden tot deflatie. Bovendien verwacht ING IM dat de output gap in de nabije toekomst alleen maar groter wordt en dat deze waarschijnlijk niet eerder dan 2012 weer zal slinken. Valentijn van Nieuwenhuijzen, hoofd Fixed Income & Economics bij ING Investment Management, zegt: “Wij maken ons zorgen over de beperkte groei in de ontwikkelde economieën als gevolg van de verminderde leverage van huishoudens en de financiële sector. Bovendien heeft de recente kredietcrisis gezorgd voor een verkeerde verdeling van de middelen, met name in landen met een tekort op de lopende rekening, zoals de VS, het Verenigd Koninkrijk en Spanje. Deze economieën kenden een daling van de rentetarieven en de risicopremies, hetgeen heeft geleid tot een enorme uitbreiding van de bouw- en de financiële sector in verhouding tot overige sectoren. Dit zal nu moeten worden hersteld en dat betekent dat een deel van het gespecialiseerde kapitaal en de gespecialiseerde kennis die gedurende die tijd in die sectoren is opgebouwd, nu verouderd raakt.   “Ook zien wij in tal van sectoren een toename van de kosten van kapitaal, gekoppeld aan een scherpe daling van het gebruik van capaciteit. Tezamen met een permanente afname van de potentiële groei in de ontwikkelde economieën als gevolg van de vergrijzing, een stijging van de werkloosheid, meer regelgeving en het feit dat de beleggingsrisico’s/-beloningen waarschijnlijk hoger blijven dan in het verleden, zal dit zeker leiden tot deflatie in het beste geval en een absoluut verlammende deflatie in het slechtste geval.”   ING IM waarschuwt tevens dat centrale banken aanzienlijk minder ervaring en vermogen hebben om met aanhoudende deflatie om te gaan. Volgens ING IM hebben centrale banken hun ervaring opgedaan in een tijd waarin het gevaar bijna altijd leek te schuilen in een stijging in plaats van in een daling van de inflatie. Daarbij moet benadrukt worden dat de middelen die centrale bankiers ter beschikking staan in de strijd tegen de effecten van deflatie, momenteel niet echt lijken te helpen.   Van Nieuwenhuijzen: “Als de ontwikkelde wereld echt te maken gaat krijgen met deflatie, kunnen de centrale banken niet aankomen met dezelfde middeltjes – bijvoorbeeld het verlagen van de rentetarieven en het stimuleren van particuliere banken om geld te lenen om zo de economie een impuls te geven. De rentes zijn al heel laag, waardoor de centrale banken maar weinig bewegingsruimte hebben, terwijl particuliere banken niet in een positie verkeren om meer geld te lenen als gevolg van de strikte kapitaalreserves die vereist zijn om hun verplichtingen ten tijde van een crisis te drukken. Hierdoor zijn er minder opties om het effect van deflatie te bestrijden. Als de ontwikkelde wereld de kant van de deflatie wordt opgedreven, zou het in een zelfde situatie terecht kunnen komen als Japan.”   In een wereld van aanhoudende deflatie geeft ING IM, mede als gevolg van de huidige lage nominale groei, de voorkeur aan activa die rendement opleveren in plaats van vermogenswinst. Daarom kiest ING IM eerder voor krediet- en overige vastrentende, gespreide producten, zoals schuldpapieren van opkomende markten en aandelen met een hoog dividend op de middellange termijn.   Van Nieuwenhuijzen: “Het gevaar van deflatie wordt nog altijd door velen onderschat en zou tot op zekere hoogte moeten worden beheerd en ingedekt. In dat opzicht blijven de grootste en meest liquide markten voor schatkistpapieren, zoals Duitsland en de VS, aantrekkelijke opties. Deze markten staan vaak in een negatieve betrekking met risicovolle activa in perioden van onrust op de markt, zoals in het geval van een angstgolf omwille van deflatie. In zekere zin valt goud onder dezelfde categorie. Onder de huidige omstandigheden ziet ING IM hierin dan ook veel meer een dekkingsmiddel tegen deflatie dan tegen inflatie.”   ING IM stelt dat beleggers opties moeten overwegen zoals investment-grade bedrijfsobligaties en aandelen van ondernemingen die of een aanzienlijk prijsstellingsvermogen hebben, zoals nutsbedrijven of medische ondernemingen, of worden gebruikt om de winst te optimaliseren in een omgeving van dalende outputprijzen, zoals telecommunicatiebedrijven en IT-bedrijven.   Van Nieuwenhuijzen concludeert: “Uiteraard is het ook van cruciaal belang om exposure te hebben aan die regio’s of sectoren die nog altijd een sterke nominale groei kunnen laten zien. Het meest duidelijke voorbeeld hiervan wordt gevormd door de opkomende markten, waar de valuta, obligatie- of aandelenmarkt, of een combinatie daarvan, relatief goede vooruitzichten op rendement biedt wanneer de ontwikkelde wereld te maken krijgt met deflatie. Ook kan het aantrekkelijk zijn exposure te hebben aan multinationals op ontwikkelde markten met een kostenbasis en handel op de ontwikkelde markten en/of lokale verkoopkanalen aan middenklassenconsumenten in opkomende markten. De kostendynamiek van dit soort bedrijven zal juist profiteren van deflatie, waarbij de verkoop heel goed stand zou kunnen houden of zelfs zou kunnen groeien gezien het vooruitzicht van een toenemende reikwijdte van de consumentenvraag in opkomende markten.”